فعاليتهای اعصاب حسی و حرکتی در دوره پرستاری به شکل است؟

کودک کم کم تطابق ميان ديدن ـ لمس کردن ـ شنيدن و .. را کسب مي‌کند . پيازه از زمان تولد تا دو سالگي را دوره حسي ـ حرکتي مي‌نامد در حدود 4 ماهگي اگر چيزي را در دست کودک قرار دهيم پيش چشمش نمي‌آورد و اگر چيزي را پيش چشمش بگيريم آن را با دستش نمي‌گيرد (اين هماهنگي ميان ديدن و گرفتن و لمس کردن ايجاد نشده است ) هماهنگي ميان ديدن و گرفتن (چشم و دست) در حدود 5/4 تا 9 ماهگي ايجاد مي‌شود . وجود ارتباط صحيح ميان مادر و کودک رسيدن به اين مرحله را تسريع خواهد کرد . در حالي که ارتباط ناصحيح ميان مادر و کودک رسيدن به اين مرحله را کند خواهد کرد و نيز کودکي که زياد مي‌خوابد و حالت خمودگي دارد ،‌ديرتر به اين مرحله مي‌رسد .
يک مقدمه براي بررسي تمام مراحل رشد لازم و ضروري است که اينجا به آن اشاره خواهيم کرد. وقتي مراحل رشد کودکان را بررسي مي‌کنيم به چهار نکته اساسي بايد توجه کنيم :
1- خصوصيات کلي وعمومي هر مرحله
مثلاً افراد در سنين بالا وقتي سالهاي دهه پنجم زندگي را مي‌گذرانند و وارد دهه ششم مي‌شوند که دوره جاافتادگي است ، يک مقدار محافظه‌کار مي‌شوند . اين ويژگي کلي افراد بزرگسال است که در مقابل تنوع و تغيير مقاومت مي‌کنند و طر فدار حالات نوين نيستند . بلوغ و نوجواني خصوصيات کلي خاص خود را دارد ،‌مثل اينکه افراد در اين دوره از يک نوع شتاب و سرعت زياد در رشد برخوردار هسند و تناسب ميان رشد دست و پا و رشد قسمتهاي ديگر بدن وجود ندارد .
2- نيازهاي مخصوص هر مرحله
کودک در دوره پرستاري داراي يک سلسله نيازهاي ويژه است . کودک در اين سن بايد با تمام وجود امنيت عاطفي و حمايت را از جانب مادر احساس کند . مثلاً‌کودک 8 يا 9 ماهه وقتي به دليل گرسنگي از خواب بيدار مي‌شود قبل از اينکه مادر شيرش بدهد ، در آغوش او آرام مي‌گيرد.
علت گريه کودک گرسنگي است و چون کودک ، آغوش مادر را نشانه فراهم شدن امنيت و غذا مي‌داند ، ارام مي‌گيرد . پس نياز ويژه‌اي که کودک در اين دوره دارد ،‌اين است که هميشه خودش را در پناه حمايت و پشتيباني مادر احساس مي‌کند .
شناخت اين ويژگي‌ها و نيازها گام بعدي است .
نياز ويژه نوجواني ، احترام به شخصيت است و اين نياز در هيچ دوره‌اي با اين شدت مشهود نيست.
3- شناخت مشکلات هر مرحله
مادري که دو مرحله پيشين را طي کند حالا مي‌تواند تصويري از مشکلات فرزندش در هر دوره‌اي که باشد پيدا کند . مثلاً از نظر آسيب شناسي اجتماعي ، گروهي که بيشتر در معرض خطاهاي اجتماعي قرار دارند ،‌نوجوانان بين 12 تا 16 سال هستند (اين يکي از از وجوه مميزه اين دوره از دوره‌هاي ديگر است ) اگر کسي تصوير ي روشن از مشکلات هر دوره داشته باشد با ديد آگاهانه‌تري به مسائل آن خواهد نگريست . داشتن تصويري روشن از مشکلات دوره دبستاني مستلزم شناختن مراحل پيشين است . يعني اگر کسي خصوصيات کلي و نيازهاي کودک دبستاني را شناخت خواهد فهميد که مشکل اصلي اين دوره مطابقت دادن کودک است با محيط مدرسه.
اگر ما ذهنمان را آماده کرديم که يک تصوير درست از مشکلات هر دوره داشته باشيم آن وقت مي‌توانيم پيام فرزندمان و دردهاي او را به درستي درک کنيم و از درون او آگاهي يابيم .
4- چگونه با کودک خود رفتار کنيم ؟
وقتي مادر مراحل سه گانه قبلي را طي کرد ، روش برخورد صحيح را مي‌يابد و دست يافتن به اين مرحله بدون سپري کردن سه مرحله قبلي غير ممکن است .