هفت نوع رفتار مثبت

رفتار مثبت

نيازهاي اصلي عاطفي، طرز رفتار اصولي براي ارائه مهر و محبّت، دوست داشتن واقعي و عاطفي در رابطه زناشويي هفت نوع هستند که عبارتند از عشق، مراقبت، ادراک، احترام، ستايش، پذيرش و اعتماد. زمانيکه شخص احساس مي‌کند که از نظر عاطفي تأمين مي‌باشد، از تمام اين هفت نوع نيازهاي اصلي به اندازه و درجات مختلف در وجودش قرار دارند. احساسات عاطفي مثبت مانند رضايت کامل، صلح ، شادي، مهرباني خوشنودي، هيجان و وفاداري هر زمان که قادر به تأمين نيازهاي عاطف
ي اصلي خود باشيم خود بخود ايجاد مي‌شوند.

عشق                                 عشق عبارت است از رفتار بين دو نفر نسبت به يکديگر که در آن وصل، اتحادّ، شرکت يا رفتاري مشترک برقرار باشد. بدون هر گونه داوري و يا ارزياي چنين مي‌توان گفت:« ممکن است که ما نسبت به هم تفاوت داشته باشيم ولي ما همچنين شبيه هم هستيم، من خود را در تو و تو را در خود مي‌بينم» از نظر فکري، عشق از طريق درک ابراز مي‌شود، در واقع شناسائي يک احساسي که مي‌گويد: « من به شيوه‌اي مشابه با تو ارتباط دارم.» از نظر عاطفي عشق به صورت همدلي و تلقين ابراز مي‌گردد. عشق، يک نوع ارتباطي را اعلام مي‌کند که مي‌گويد «من به احساسات تو ربط دارم، من دارم احساسات مشابه احساسات
و هستم» از نظر جسمي عشق از طريق لمس کردن ابراز مي‌گردد.

مراقبت
مراقبت رفتاري است که بيان‌گر اين است که شخصي نسبت به تأمين و پاسخگويي به نياز ديگري خود را مسئول مي‌داند. مراقبت کردن يعني ابراز توجّه صميمانه و قلبي در ايجاد رفاه براي ديگري. زماني که ما مواظب و مراقب کسي هستيم، نشانه‌اي وجود دارد که معلوم مي‌کند که ما تحت تأثير در رفاه بوده يا در رفاه نبودن او قرار گرفته‌ايم. هر اندازه يک نفر بيشتر مراقبت کند، به همان اندازه بيشتر راغب حمايت کردن ديگران است. مراقبت همچنين تعيين مي‌کند که براي شخصي که مراقب او هستيم چه نکات و عواملي از اهميّت برخوردارند. مراقبت کردن همسر خود به او نشان مي‌دهد که براي ما عزيز و شخص خاصّي است.

ادراک
ادراک بيانگر ارزش دادن به يک اظهار، احساس يا وضعيّت است. و در ادراک چنين فرض نيست که پاسخ‌ها را همان لحظه بدانيم. يک رفتار با ادراک از حالت ندانستن مطلب شروع مي‌شود، و از آنچه که شنيده شده معنايش جمع‌آوري و استنباط مي‌گردد. بعد در مورد آنچه که با گفتگو رد و بدل شده ارزش‌يابي مي‌گردد. از طريق ادراک مي‌توانيم دنياي بيرون را از نظر شخص ديگري رؤيت کنيم. رفتار با ادراک نسبت به زن به او اين گونه مي‌فهماند که: «قبل از اين که در مورد تو داوري کنم، ابتدا کفش‌هايم را در مي‌آورم و مدّتي با کفش‌هاي تو راه مي‌روم بعد قضاوت مي‌کنم.»                                                       احترام              رفتار توأم با احترام، حقوق، خواسته‌ها و نيازهاي شخص ديگر را تصديق مي‌کند. آرزوها، خواسته‌ها و نيازهاي ديگري را قبول دارد، البته نه از روي ترس، بلکه بخاطر اعتراف به ارزشهاي آن. احترام مشخص کننده اين است که شخص مورد احترام واقع شده تا چه اندازه عزيز و با اهميّت است. نيازهايش تا چه حدّ مورد قبول مي‌باشد. رفتار محترمانه باعث مي‌گردد که انسان نسبت به شخص ديگري که سزاوار خدمت است، واقعاً خدمت کند.

قدرداني              يک رفتار قدرشناس، از زحمات و رفتار پسنديده ديگري قدرداني مي‌نمايد. معرّف اين واقعيّت است که رفتار و خدمات و زحمات شخص ديگر در برابر قدر شناس، مورد قبول و تجميد واقع شده است. در واقع قدرشناسي، واکنش طبيعي در برابر حمايت شخص ديگر از انسان است. ارزش قائل شدن به کارها به ما اين انگيزه را القاء مي‌کند که نسبت به ديگران با احساس لذّت و شادي خدمت و کمک کنيم. قدرداني تصديق کننده آن است که از لطف و محبّت و خواست ديگران بهره‌مند شده‌ايم.

پذيرش
رفتار توأم با پذيرش گوياي اين است که وجود يا رفتار شخص ديگري، با علاقه و رغبت و اشتياق مورد قبول است. تأييد کننده اين است که از شخص کاملاً خوب استقبال مي‌گردد. بدون شکّ پذيرش در مقابل قدرداني از محبّت يا چيز ديگري است که دريافت کرده‌ايم. اين رفتار و حالت در برابر کاري سطحي، منفي، انفعالي و غير قابل قبول ابراز نمي‌شود. پذيرش يک نفر معنايش اين است که به اندازه کافي براي شما ارزش دارد. معنايش اين نيست که فکر مي‌کنيد، نياز به بهبود دادن ربطي به وضعيّت ندارد. بلکه چنين معنا مي‌دهد که شما تلاشي در پيشرفت و بهبود دادن وضعيّت به او نمي‌کنيد. پذيرش رفتاري است که اشتباهات ديگران را مي‌بخشد.                                                                                                                                    اعتماد
داشتن رفتار با اعتماد نسبت به کسي يعني تائيد صفات مثبت و پسنديده. صفاتي مانند شرافت، درستي، اعتبار، عدالت و صميميّت. زماني که انسان به کسي اعتماد نداشته باشد، معمولاً در مورد نيّت و مقصود او نتيجه‌گيري غلط مي‌کند. در رابطه زناشويي اعتماد زماني رشد مي‌کند که هر يک از دو طرف کاملاً اطمينان داشته باشند که هيچ يک ديگري را آزرده نمي‌سازد. روبرو شدن با همسر خود همراه اعتماد، نشانه اين است که قادريد و اعتقاد داريد که مي‌خواهيد او را حمايت کنيد.

مقاله‌های مشابه

یکنواخت شدن زندگی همسران

یکنواخت شدن زندگی همسران

گروه روانشناسی سپیدار تحت نظر دکتر محمد ترکمان اگر از روزمرگی خسته شده اید، خوشحال نیستید، انگیزه کافی برای زندگی ندارید و غم و اندوه شما را فرا گرفته وقتش رسیده که برای ایجاد تغییراتی در زندگی تان تلاش کنید. هنگامی که شما در یک رابطه شروع به ناسازگاری میکنید، احتمالا...

بیشتر بخوانید
تعریف و انواع عشق ناکام

تعریف و انواع عشق ناکام

گروه روانشناسی سپیدار تحت نظر دکتر محمد ترکمان عشق و فقدان دو روی یک سکه هستند؛ بی‌تردید هر رابطه‌ای با مرگ یا جدایی خاتمه می‌‌یابد و تجربه عشق به رویارویی اجتناب ناپذیر فقدان می‌انجامد. افراد در سراسر زندگی خود عشق و فقدان را تجربه می‌کند. هر چند فقدان عموماً به از...

بیشتر بخوانید

شما هم به جمع ۱۰۰,۰۰۰ مشترک خبرنامه‌ ما بپیونید

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.