عوارض احتماليی بارداری چيست؟

عوارض احتماليی بارداری چيست؟

برخي از وضعيتهاي خاص مربوط به حاملگي وجود دارد که زنان باردار و يا اغلب آنها آنرا تجربه مي‌کنند. چند مورد خطرناک نيز و
چود دارد که احتمال بروز آنها کمتر است اما بايد آنها را نيز بشناسيد:                                                                             کمر درد                                                                                                                                                          در مراحل انتهايي عوارض احتماليی بارداری چيست؟ بارداري استخوانهاي لگن براي زايمان باز مي‌شوند. وجود ساختمان آزاد لگن موجب فشار اضافي بروي مهره‌ها مي‌شود تا بتواند فشار را موازنه کند. در همان زمان، افزايش وزن رحم شما را بجلو مي‌کشد و بهمين دليل است که درد در انتهاي کمر بوجود مي‌آيد. چندين راه براي کاهش و تسکين کمر درد وجود دارد:
• بشکلي راه برويد که ستون مهره شکل يک علامت سوال بخود نگيرد. سعي کنيد راست ايستاده و از ماهيچه‌هاي شکم و باسن براي راست ايستادن کمک بگيريد. پشت را خميده و کوژ نگه نداريد، بهتر است عضلات اين منطقه را با نرمشهايي که در اين کتاب بشما آموزش داده شده است، تقويت کنيد.
• فعايتهاي خود را در روز بشکلي اصلاح کنيد و يا کاهش دهيد تا خطر ايجاد کمر درد را به حداقل برسانيد. در طول روز حتماً پياده‌روي داشته باشيد. هنگاميکه مي‌خواهيد چيزي را از کف اتاق برداريد، هيچگاه بروي آن خم نشويد زيرا موجب فشار بروي کمرتان مي‌گردد. در عوض، پاهاي خود را بحد کافي از هم جدا کنيد تا بطرف پائين برويد، بسته، کودک و يا هر چيزي را که مي‌خواهيد از زمين برداريد محکم به بغل بگيريد، پاهايتان را به پائين فشار دهيد و با پشت راست دوباره بايستيد.
• به پهلو بخوابيد تا فشار از روي سيستم گردش خون برداشته شود. وزن شکمتان را روي يک بالشتک يا پتوي لوله شده بيندازيد و بالشتک کوچکي ما بين زانوها قرار دهيد. مانند سلطهاي عثماني خود را در محاصرة بالشتکهاي قرار دهيد. براي داخل بالشتکها از يکنوع مادة سخت استفاده کنيد و ما بين تشک و فنرهاي تختخواب يک تختة چوبي قرار دهيد.
• کفش پاشنه بلند نپوشيد. هر دو نوع کفش با پاشنة بلند و بدون پاشنه را کنار بگذاريد. از کفشي استفاده کنيد که پاشنة کوتاه ( نه بدون پاشنه)، کلفت و پهن داشته باشد.
• گاه پاهاهاي خود را بالاتر زا سطح زمين قرار دهيد. هنگام استراحت پاهاي خود را روي يک ميز پايه کوتاه و يا چند بالش قرار دهيد.
• درد کمر را با کمپرس حولة گرم و يا استفاده از کيسة آب گرم از خود دور کنيد. اما هيچگاه حوله يا کيسه را خيلي داغ نکنيد. مي‌توانيد حمام آب ولرم ( نه داغ) بگيريد. حتماً هنگام ورود و خوج به داخل وان بسيار محتاط باشيد                                      وضعيت بريج
کودکان هميشه به دلخواه مادر عمل نمي‌کنند، جنينها هم همينطور در حدود ماه هشتم بارداري، جنين بايد بشکلي بچرخد که سربطرف پائين رحم، وضعيتي که براي زايمان لازم است، قرار گيرد. وضعيت بريچ زماني بوجود مي‌آيد که جنين در يکي از اين چند حالت قرار گرفته و هنگام زايمان، اول باسن خارج شود.
فرانک بريچ: جنين حالت نشسته دارد در حاليکه پاها از قسمت بالاي ران خم شده و زانوها صاف هستند. باسن رو به سرويکس قرار دارد.
بريچ کامل: در همان وضعيت بريچ قرار دارد اما پاها کاملاً هم در قسمت بالاي ران و هم در زانوها خميده است.
بريچ منفرد: يک پا کشيده است.
بريچ دوبل: هر دو پاکشيده است.
پزشک وضعيت بريچ را بوسيلة لمس رحم، بشکلي که به آن مانور لئوپولد مي‌گويند و يا معاينة واژينال درمي‌يابند. وجود وضعيت بريچ توسط سونوگرافي تأئيد مي‌گردد.
بريچ مي‌تواند دردسر آفرين باشد اما هميشه منجر به سزارين نمي‌شود برخي از جنينها درست در هنگام درد زايمان تغيير وضعيت داده و مي‌چرخند، برخي از پزشکان نيز با دست جنين را در رحم مي‌چرخانند. اينکار اغلب با کمک يک اولتراسوند صورت مي‌گيرد. چرخش با دست در زهدان تنها بايد توسط پزشکي با مهارت بسيار زياد در اين زمينه انجام گيرد در غير اين صورت اين تکنيک مي‌تواند براي جنين يا جفت خطرناک باشد، پزشک ماهر مي‌توانند کودک را در وضعيت بريچ کامل يا فرانک، با زايمان طبيعي بدنيا آورند بشرط آنکه: کودک خيلي بزرگ يا کوچک و نارس نباشد، لگن مارد وضعيت مطلبوي داشته باشد و جحاي کافي براي مانور باقي بگذارد، سرجنين بشکل مناسبي خم شده باشد، درد زايمان خيلي پيشرفته نباشد و همچنين علاوه بر پزشک کادر پزشکي ماهر و مجهزي در اين رابطه نيز در محل حضور داشته باشند که قبلاً زايمان طبيعي کودک بريچ را تجربه کرده‌اند. با اين وجود عمل سزارين بي‌خطرترين روش براي زايمان در ساير پوزشينهاي بريچ است.
وجود وضعيت بريچ در يک حاملگي دليلي براي بروز بريچ در حاملگي بعدي نيست نوع ديگري از قرار گرفتن غير طبيعي جنين، خوابيدن اريب جنين در رحم است. در اين حالت جنين بطور افقي در رحم مي‌خوابد. اگر هنگام زايمان، کودک نچرخيده باشد، زايمان طبيعي غير ممکن خواهد بود و حتماً بايد عمل سزارين صورت گيرد.                                                                      تغييرات پستان
تورم پستانها و حساس شدن آنها يا درد از ابتدايي‌ترين علائم حاملگي است. پستانها ممکن است خيلي زود در هفت الي ده روز پس از اووالاسيون، شروع به بزرگ شدن کنند. در طول حاملگي، در منطقة نوک پستان، رنگدانه‌ها ( پيگمان) بيشتر شده و تيره‌تر مي‌شود. نوک پستانها از نظر اندازه نيز رشد ميکند و در اطراف آن غده‌هاي ريزي بنام فوليکول مونت گومري ظاهر مي‌گردد. شايد بروي پستانهاي شما نيز علائم اتساع پستان بشکل خطوطي برنگ روشن بوجود آيد. اما برخلاف عقيدة عامه، استر يا شياره بيش از آنه براثر اتساع پستان باشد بدليل تغييرات هورموني است ممکن است در اثر متورم شدن بافت پستان، زير بغل متورم شود. اگر متوجه اين نوع تورم در زير بغل شده‌اي و نگران هستيد، مي‌توانيد با پزشک مشورت کنيد.
گاهي در برخي از زنها پس از چند ماه اول بارداري ترشح مايع از پستان‌ها آغاز مي‌شود مقداري از اين مايع بنام کلستروم (آغوز) در سينه باقي مانده و در انتهاي حاملگي از سينه خارج مي‌شود. کودک بايد بلافاصله پس از بدنيا آمدن، از اين مادة مغذي بنوشد ( يک نوشيدني مقوي و پر از آنتي‌بيوتيک که به نوزاد در برابر بسياري از بيماريها ايمني مي‌بخشد.)
ممکن است شما در هنگام بارداري، براي شيردهي آمادگي داشته باشيد. نوک سينه‌ها را با کرم يا کمي کره چرب و نرم نگهداريد و از استفاده از الکل يا صابون خودداري کنيد؛ بخصوص در طول سه ماهة سوم و در طول دورة شيردهي، زيرا اين مواد مي توانند چربي طبيعي نوک پستان را خارج کرده و آنرا براي ترک‌خوردگي مستعد سازند.
با حرکت پيچشي انگشتان، به آرامي نوک پستان را ماساژ دهيد تا آنرا براي شيردهي آماده سازيد. اگر نوک پستان شما صاف يا وارونه ( متمايل بداخل) است، ( اگر در اين مورد شک داريد با پزشک مشورت کنيد)، مي‌توانيد در طول بارداري روزانه چندين بار نوک پستان را با دست و يا پوشش مخصوص پستان، برآمده کنيد تا هنگام شيردهي عمل شير دادن راحتتر صورت گيرد. اين تمرين موجب مي‌شود نوک سينه به حدکافي بيرون آمده و کودک بتواند نوک سينه را به دهان گرفته و تغذيه نمايد.
برخي از پزشکان معتقدند که در دورة شيردهي بايد چند روزنة ريز روي نوک پستان بند ايجاد نمود تا از بروز حساسيت نسبت به لباس زير و لباس در نوک پستان جلوگيري نمود. شما مي توانيد براي همين مقصود از پستان بندهاي مخصوص شيردهي استفاده کنيد که داراي قسمت مخصوصي است که براي شيردادن به نوزاد باز مي‌شود. گاهي در طول روز اين قسمت را باز بگذاريد تا سينه
داخل لباس آزاد بماند. سعي کنيد هنگام خواب يا در خانه سينه را آزاد گذاشته و از پستان ب ند استفاده نکنيد.                      تغييرات گردش خون
تغييرات دستگاه گردش خون در طول بارداري: قلب شما در اين دوره حدود 30 تا 40 درصد بيشتر کار مي‌کند زيرا بايد حجم بيشتري از خون را پمپ کند. خون زنان باردار 50 تا 60 درصد بيش از افراد معمولي است، زيرا خون بايد مواد مغذي را به جنين حمل کرده و مواد زايد آنرا نيز منتقل کند.
بيشتر کار کردن قلب لزوماً به معناي بوجود آمدن قلبي خسته و تحت فشار نيست. همانطور که وجود چرخة قاعدگي با وجود ايجاد خونريزي، نمايانگر اينست که بدن شما طبيعي و آمادة حاملگي است، قلب نيز مي تواند خود را با حجم بيشتري از خون که در طول بارداري بايد حمل شود، تطبيق دهد زيرا بارداري با اينکه حالتي هميشگي و دائمي نيست اما يک پديدة طبيعي است. با اين وجود در اين دوره نيز بايد وجود علائم هشدار دهنده را جدي گرفت و از طبيعي بودن آنها اطمينان حاصل نمود:
• فشار خون: بطور طبعي در بارداري، فشار خون پائين است و افزايش فشار خون در حاملگي، علامت آشفتگي فشار خون اکلامپسي و پره‌اکلامپسي(که به طور کل مسموميت حاملگي نام دارد) مي‌باشد. در مسموميت حاملگي فشار خون بالا رفته و موجب مي شود بافتها تورم کنند و پروتئين از کليه‌ها نشت کرده و در ادرار ظاهر شود. در مراحل پيشرفته و خطرناک اين اختلال مي‌تواند موجب بروز تشنج و کُما ( بيهوشي) در زنان شود و خطر زيادي براي جنين در بردارد. زنان سيگاري بيشتر از ساير افراد در معرف خطر ابتلا به فشار خون بالا قرار دارند زيرا دود موجب انقباض رگهاي خوني شده و خون بايد با فشار بيشتري از ميان آنها عبور کند.
ادرار بايد جهت تشخيص وجود پروتئين در هر معاينة قبل از زايمان کنترل شود تا در صورت بروز مسموميت حاملگي هر چه زودتر به رفع و درمان آن اقدام گردد. علائم اولية اين بيماري تورم پاها و بالا رفتن و زن بميزان زياد و علائم ثانويه، تورم دستها يا صورت، سردرد، سرگيجة شديد و ديدن نقاط تيره در برابر چشمهاست. در انتهاي سه ماهة دوم يا سوم تهوع، استفراغ و درد شکم مي‌تواند علامت مسموميت حاملگي باشد، حتي ممکن است موجب بروز وضعيت اضطراري گردد.
همواره يک مسئله کليدي را بخاطر داشته باشيد، اگر اختلال در فشار خون در مراحل ابتدايي آن تشخيص داده شود، بسيار آسان درمان مي‌گردد و در صورتي که پيشرفت کند، ممکن است زندگي شما و جنين را تهديد نمايد. نسبت به علائم مسموميت حاملگي هشيار باشيد و هر علامتي را فوراً به پزشک گزارش دهيد.
اگر پاي صحبت زناني بنشينيد که يکبار اين بيماري را تجربه کرده اند، آنها مي‌توانند داستان نبرد سخت و طولاني خود با اين بيماري را برايتان شرح دهند. در حاملگي‌هاي بعدي نيز اين خانمها تحت مراقبت ويژه اي توسط دکتر قرار مي‌گيرند، بايد استراحت کافي داشته باشند، رژيم غذايي خاصي را رعايت کنند و مرتباً از لحاظ وجود پروتئين در ادرار و از نظر وزن، فشار خون و وجود هر گونه ادم ( تورم در اندامها) کنترل گردند.
• کم خوني: اگر چه در طول بارداري داراي حجم بيشتري از خون در بدن هستيد اما در واقع اين پلاسماي خون است که افزايش مي‌يابد. در اين دوره ترکيب خون بايد مرتباً کنترل شود تا هر چه زودتر کم خوني کشف و به درمان آن اقدام شود. در واقع کم خوني زماني بروز مي کند که بحد کافي گلبول قرمز در بدن وجود نداشته باشد تا اکسيژن مورد نياز مادر و جنين را منتقل کند. هموگلوبين، ملکول موجود در سلولهاي قرمز خون و حامل اکسيژن است. چون بدن از آهن براي ساختن هموگلوبين استفاده مي‌کند، عمومي‌ترين نوع کم خوني در بارداري کم خوني از نوع فقر آهن است. درمان اين نوع کم خوني بسيار ساده بوده و مي توان آهن را بوسيلة استفاده از داروهاي محتوي آهن و مصرف روزانة غذاهاي غني از آهن مانندگوشت، جگر و سبزيجاتي چون اسفناج و کلم، نخود و لوبيا، برگة زردآلو، کشمش، آلو خشک و نان تهيه شده از آرد گندم کامل تأمين نمود.
با وجود اينکه نوع کم خوني فقر آهن بسيار شايع است اما نه شما و نه پزشکتان دقيقاً نمي‌توانيد اطمينان داشته باشيد که کم خوني شما از نوع فقر آهن باشد، انواع مختلفي از کم‌خوني وجود دارد و ما تنها چند مورد از آنها را نام مي‌بريم: کم‌خوني پرنيشيوز که براثر فقدان ويتامين B12 بوجود مي‌آيد، کم خوني اسيد فوليک که براثر کمبود اسيد فوليک است. ( نوعي ويتامين B) و کم خوني سلولهاي داسي شکل، يک بيماري خطرناک و ارثي که اغلب در افراد نژاد سياه پوست ديده مي‌شود. در اين بيماري سلولهاي قرمز خون تغيير شکل داده و بشکل داس در مي‌آيند و در نتيجه نمي‌توانند وظيفة خود را بخوبي انجام دهند. براي تشخيص اين نوع کم خوني بايد نمونة خون آزمايش شود و در صورت تأييد، دستورات لازم پزشکي صادر مي‌گردد.
• پرولاپس دريچة ميترال: يکي از عمومي‌ترين ناراحتي‌هاي قلب در زنان حامله، پرولاپس دريچة ميترال است که بنام نرم شدگي دريچة ميترال نيز شناخته شده است. اين بيماري را مي توان با يک آزمايش بدون درد بنام اکوکارديوگرافي که در آن از امواج صدا مانند سونوگرافي استفاده مي‌شود، تشخيص داد. اين ناراحتي بي‌خطر است اما مي‌تواند هنگام زايمان منجر به وضعيت خطرناکي شده و عفونت قلبي ايجاد کند. زيرا در هنگام زايمان مقداري باکتري رد خون آزاد شده و در مسير گردش خون قرار مي‌گيرند. باکتريها هنگام عبور از دريچة قلب در آنجا باقي مانده و موجب بروز آندوکارديت باکتريايي تحت حاد مي‌گردد. از اين رو ممکن است براي جلوگيري از ايجاد بيماري پزشک در طول درد زايمان و زايمان، آنتي‌بيوتيک پروفيلاکتيک تجويز کند.
• بيماريهاي قلبي آرترواسکلروتيک: در اين بيماري رگهاي قلب تنگ شده و خون با فشار وارد قلب مي‌شود و در نتيجه به قلب فشار اضافي وارد مي‌گردد. اين فشار بخصوص در طول بارداري با افزايش حجم خون بيشتر مي‌شود. داشتن رژيم غذايي کم چربي خطر ابتلاء به اين بيماري را کاهش مي‌دهد.
• بيماريهاي دريچه‌هاي قلب ( غير از پرولاپس): اگر شما سابقة بيماريهاي دريچه‌اي قلب داريد، مثلاً در کودکي دچار تب روماتيسمي شده‌ايد، بيماريهاي مادرزادي قلب و يا سير ناراحتيهاي قلبي را داريد، استرس درد زايمان مي‌تواند فشار بالايي به قلب وارد کند. گروه پزشکي ماهر، پزشک زنان و يک متخصص قلب بايد از ابتداي بارداري تا انتها به شما کمک کنند تا خطر کاهش يابد. پزشک احتمالاً داروهايي را برايتان تجويز خواهد کرد که کارايي قلب را بالا ببرد، استراحت کامل و در رختخواب در مراحل بعدي بارداري نيز از ضعف قلب جلوگيري مي‌کند. در زايمان اين افراد نيز مي توان کودک را به آرامي و باواکيوم يا استعمال فورسپس خارج کرد. اين روشها در بخشهاي بعدي کتاب توضيح داده خواهد شد.                                                              يبوست، نفخ و هموروئيد ( بواسير)
هورمونهاي حاملگي موجب مي‌گردند که حرکت روده‌ها کندتر صورت گرفته و در ماههاي بالاتر بارداري نيز فشار و وزن زياد رحم برکندي اين حرکت مي‌افزايد، يبوست و گاز زياد نيز از اين جهت ناشي مي‌گردند. اگر يبوست موجب شود که دفع مدفوع با فشار صورت گيرد، ممکن است دچار هموروئيد يعني متورم شدن آنال و رگهاي رکتال ( انتهاي رودة بزرگ) نيز شويد. هموروئيد يا بواسير در مراحل ابتدايي ايجاد خارش و يا درد مي‌کند و در مراحل پيشرفته ممکن است دچار خونريزي شود. بواسير مي‌تواند براثر تغييراتي هورموني نيز بروز کند. اگر دچار خونريزي از ناحية آنال ( مقعد) شويد. فوراً به پزشک مراجعه کنيد.
راههاي زير مي‌تواند از بروز يبوست و در نتيجه ايجاد هموروئيد جلوگيري کنند:
• ورزش: سيستم گوارشي خود را بحرکت در آوريد. هر روز براي قدم زدن به مدت بيست دقيقه تا يکسان به خارج از منزل برويد و بدين شکل کولون را بحرکت واداريد. همچنين مي‌توانيد نرمشهايي را که در اين کتاب شرح داده شده است، انجام دهيد.
• در طول روز به ميزان زيادي آب بنوشيد: آب موجب مي‌شود عمل دفع مدفوع راحتتر و سهلتر صورت گيرد. آب ميوه و سبزيجات، بخصوص آب آلو نيز مي‌تواند بسيار مفيد باشد. اما بخاطر داشته باشيد آبي که مي‌نوشيد نبايد حاوي مواد پرکالري بوده و موجب افزايش بي‌روية وزنتان شود بهتر است نوشيدنيهاي حاوي کافئين نيز ننوشيد تا موجب تحريک کولون نشود ( اين نوشيدنيها براي جنين نيز مفيد نيستند) و همچنين نوشيدنيهاي کربوناته که توليد گاز زيادي در شکم مي‌کنند را کنار بگذاريد.
• مواد فيبردار را در رژيم غذايي خود بگنجانيد: تمام حبوبات و ساقه‌هاي تازة سبزيجات و ميوه‌ها داراي فيبر هستند. اگر شما به اين نوع غذاها عادت نداريد، ممکن است در ابتدا استفاده از اين مواد موجب ناراحتي و توليد گاز زيادي شود، اين غذاها را بتدريج و در وعده‌هاي مختصر به رژيم غذايي خود وارد کنيد تا بدن خود را به استفادة از اين مواد وفق دهد.
• زمان حرکت روده‌ها و تخلية مدفوع پس از صبحانه و شام است. اگر در اين زمان نتوانستيد دفع را انجام دهيد، به روده فشار وارد نکنيد. چند ساعت بعد دوباره سعي کنيد. هيچگاه به دستگاه گوارش فشار نياوريد تا هنگام مناسب براي دفع برسد. اگر به پيامهاي بدنتان توجه کنيد، آنها همواره بشما کمک خواهند کرد.
• مرتباً تمريناتي که عضلات باسن را تقويت مي‌کند، انجام دهيد. هر روز چندين بار عضلة آنال را سفت کرده و دوباره آزاد کنيد.
• براي کاهش فشار بروي عروق خوني آنال و جلوگيري از بروز هموروئيد، حجم خون اين ناحيه را با خوابيدن روي يک پهلو و قرار دادن پاها بالاتر از سطح بدن، کم کنيد. سعي نمائيد براي چند ساعت متوالي نايستيد.
• اگر دفع مدفوع سخت انجام مي‌شود، مي‌توانيد مقداري وازلين روي آنوس بماليد.
• اگر دچار هموروئيد شديد از هيچ نوع دارو، کرم و ژل و يا هر مادة ديگري قبل از مشورت با پزشک استفاده نکنيد. براي تسکين ناراحتي و درد هموروئيد از کيسة آبگرم استفاده کنيد.
انقباض رحم
هنگام پيشرفت حاملگي معمولاً در شروع سه ماهة دوم، شما اولين انقباضات رحم را تجربه مي‌کنيد. در زمان انقباض، شکم سفت شده و درست بشکل يک توپ بسکتبال در مي‌آيد و ممکن است اين احساس بقدري قوي باشد که موجب شود در جايتان مانده و قادر بحرکت نباشيد اما بيش از يک دقيقه طول نمي‌کشد که اين درد چون موجي که در لب دريا مي‌شکند، فروکش خواهد کرد.
ممکن است از اينکه در اين مرحله از حاملگي انقباض رحم را تجربه مي‌کنيد متعجب شويد؛ احتمالاً انتظار نداشتيد که اين انقباضات تا شروع درد زايمان يعني در انتهاي نه ماه حاملگي پيش آيد. اما بارداري يک جريان پيوسته است و انقباضاتي که بعداً در هنگام درد زايمان پيش خواهد آمد درست مانند همين انقباضاتي است که اکنون يعني چند ماه پس از بارداري رخ مي‌دهد. البته در زايمان، اين انقباظات طولاني‌تر و قوي‌تر و فواصل آن نزديک به يکديگر است و بدنبال آن باز شدن رحم و تولد رخ مي‌دهد. رحم در ماههاي ابتدايي بارداري، بدون علت آشکار فعاليت کشيدگي و آزاد شدن ماهيچة رحم را انجام مي‌دهد.
عده‌اي انقباضات در ماههاي ابتدايي بارداري را علائم پيدايش نوعي درد زايمان کاذب بنام انقباضات براکستون – هيکس مي‌دانند. همچنين گاهي اين انقباضات مي‌تواند نشان دهندة علائم درد زايمان زودرس باشد بنابراين هرگونه درد يا انقباض را فوراً به پزشک گزارش دهيد.                                                                                                                                    کرامپ
کرامپ در بارداري بسيار شايع است و بدليل انقباض ماهيچة رحم بوجود مي‌آيد. ممکن است درد پس از انجام عمل جنسي و اُرگاسم بوجود آيد، زيرا تحريک جنسي مي‌تواند موجب انقباضات رحمي شود، اين نوع کرامپ صدمه‌اي به جنين نمي‌زند و نبايد موجب هراس شما گردد، با اينحا بايد اين دردها را به پزشک اطلاع دهيد، بخصوص اگر درد را در قسمت پائين شکم احساس مي‌کنيد( در دو طرف يا قسمت مياني). اين دردها ممکن است در ماههاي اول بارداري نشاندهندة بارداري خارج رحمي يا سقط و درماههاي بعد علامت زايمان زودرس باشد.                                                                                                                ديابت
اگر مبتلا به ديابت هستيد و بخصوص اگر در کودکي يا نوجواني دچار ديابت شده‌ايد (ديابت جواني)، بارداري شما يک حاملگي پرخطر خواهيد بود و مراقبتهاي يريناتال در مورد شما بسيار مهم است.
ديابت گاهي در حين بارداري رخ مي‌دهد ( ديابت حاملگي)، اين ديابت تنها در طول حاملگي ادامه داشته و پس از زايمان دوباره به حالت عادي باز خواهيد گشت. اما اين بدان معنا نيست که ديابت حاملگي نياز به مراقبت ندارد زيرا اين وضعيت مي‌تواند براي جنين بسيار خطرناک باشد.
اگر داراي ديابت مرزي هستيد، بايد بدانيد که بدانتان کاملاً مستعد بيماري است و استرس حاملگي ممکن است تعادل انسولين را بحدي بهم زند که ديابت بروز کرده و تا باقي عمر ادامه يابد.
تست گلوکز(قند) خون براي تشخيص ديابت براي تمام زنان‌باردار انجام مي‌شود.
کساني دربارداري مستعد ابتلاء به ديابت هستند که:
• در تاريخچة پزشکي خانواده داراي افراد ديابتي باشند.
• در طول حاملگي داراي افزايش وزن بيش از حد باشند.
• داراي سابقة دو مورد يا بيشتر سقط جنين و يا زايمان کودک مرده باشند.
• سابقة زايمان کودکاني با وزن خيلي بالا يا پائين داشته باشند.
• داراي پره‌اکلامپسي يا پُلي هيدروآمنيوز ( وجود حجم زياد مايع آمنيوتيک)، در آبستني قبلي يا فعلي باشند.
عوارض و درمان ديابت: انسولين درماني بايد براي زنان دچار به ديابت حاملگي آغاز شود، افرادي که مبتلا به ديابت جواني هستند از کودکي با تزريق انسولين، درمان را آغاز کرده‌اند و بدون آن قادر به ادامة زندگي نيستند. ديابت بزرگسالان نوعي از ديابت است که معمولاً تا پس از گذراندن دوران کودکي بروز نمي‌کند.
انسولين درماني تنها روشي است که فرد را قادر مي‌سازد تا همچنان زندگي فعالي داشته و مانند سايرين عمر را با سلامت سپري کند، اما زنان آبستن علاوه بر دريافت انسولين نياز به مراقبتهاي ويژه‌اي براي کودک و خودشان نيز دارند.
در زنان ديابتي عدم تحمل بدن به گلوکز ممکن است موجب کاهش فعايت جفت و کاهش ميزان ترشح هورمون لاکتوژن توسط جفت شود ( لاکتوژن هورموني است که براي رشد جنين اهميت زيادي دارد). تهوع و استفراغ که در اوايل بارداري بسيار عموميت دارد در افراد ديابتي ممکن است سبب بروز اسيدوز شود ( حالتي که تعادل اسيد و باز در خون بهم خورده و ميزان PH خون پائين‌تر از حد نرمال مي‌گردد.) بارداري افراد ديابتي ممکن است همچنين موجب رتينوپاتي ( تغييرات زيان‌آور در شبکية چشم) ، نفروپاتي ( تغييرات زيان‌آور در کليه‌ها)، نفريت (بيماري کليه)، هيپوگليسمي ( قند خون پائين)، کتوزيس ( پيدايش کتون، ماده‌اي که براثر ديابت کنترل نشده در ادرار پديدار مي‌شود) و احتمالاً عفونت شديد در دوره نفاس ( دورة بين زايمان و برگشت رحم بحال اول) شود. در مورد اخير لازم است در ميزان انسولين که هر روز تزريق مي‌گردد، تجديد نظر شود.
احتمال دارد جنين زن ديابتي بسيار بزرگتر از حد معمول گردد بطوريکه زايمان طبيعي و واژنيال غير ممکن شود. به اين قبيل کودکاني که وزن آنها از چهار کيلوگرم بيشتر است، ماکروسوميک نام مي‌دهند. زنان ديابتي همچنين بيشتر در معرض خطر مرده‌زايي قرار دارند زيرا گردش جريان خون جنين بخوبي صورت نمي‌گيرد، مشکل ديگر اين افراد، فشار خون بالاي دورة بارداري و تغيير متابوليسم گلوکز است. کدکاني که از زنان ديابتي بدنيا مي‌آيند چه وزن طبيعي داشته باشند و چه وزن بالا، ممکن است داراي ششهاي نارس و مشکل تنفسي ( ديسترس) باشند زيرا معمولاً با وجود اينکه وزن زيادي دارند رشدشان کامل نيست. هيپوگليسمي ممکن است پس از تولد نيز ادامه يابد زيرا پانکراس ( لوزالمعده) کودک هنوز داراي ترشح انسولين بيش از حد نرمال است. افزايش ترشح انسولين به اين دليل بوجود مي‌آيد که جنين در رحم مادر بخاطر وجود گلوکز غير طبيعي مادر ناچار مي شود انسولين بيشتري ترشح کند. در تولد کودکان از مادران ديابتي، چندين مورد آنرماليهاي مادرزادي نيز ديده شده است و اگر مادر دچار ناراحتيهاي دستگاه گردش خون هم باشد احتمالاً جنين به حد کافي اکسيژن و مواد غذايي دريافت نکرده و با وزن کم، سوء تغذيه و حتي مرده بدنيا مي‌آيد.
خبرهاي خوش براي ماردان ديابتي: با عمل کردن به شش دستوري که در ادامه خواهيم آورد، مي‌توانيد ميزان بالايي از خطرات بارداري را براي خود و کودکتان، کاهش دهيد. اين دستورات براي اغلب زنان ديابتي قابل اجراست و آنها را قادر مي‌سازد که کودکي سالم بدنيال آورده و خود نيز از عوارض اين بيماري در امان بمانند:
1- يک پزشک با تجربه انتخاب کرده و مراقبتهاي پزشکي قبل از زايمان را تا جائيکه مي‌توانيد زودتر آغاز کنيد. پزشک بهتر از ماما مي‌تواند مراقبتهايي را که نياز داريد بشما ارائه دهد. بهتر است پزشکي انتخاب کنيد که محل کار او در يک بيمارستان بزرگ آموزشي باشد، جائيکه قسمت مراقبتهاي ويژه جهت نوزادان نيز داشته باشد. اگر هنگاميکه شما مراقبتهاي پزشکي را با يک ماما آغاز کرده‌ايد، بيماري ديابت بروز کند، مي‌توانيد از ماما بخواهيد که پزشک با تجربه‌اي را بشما معرفي کند که با او همکاري داشته باشد.
2- رژيم غذايي کم پروتئين داشته و مطمئن شويد که بميزان کافي کالري مصرف مي‌کنيد. رژيم غذايي براي همه در دورة بارداري مهم است براي زن ديابتي رژيم غذايي مي تواند يک عامل حياتي و حساس باشد که آنچه را که در طول بارداري رخ مي‌دهد، تعيين مي‌کند. رژيم غذايي‌تان را با مشورت پزشک و يک متخصص تغذيه تنظيم کنيد.
3- ميزان استراحت شما بايد نسبت به خانمهاي باردار ديگر بيشتر باشد اما انجام حرکات ورزشي را نيز فراموش ننمائيد. استراس حاملگي را کنترل کنيد. شبها زودتر به رختخواب رفته و در طول روز نيز مواقعي را براي استراحتهاي کوتاه کنار بگذاريد. تعداد و ميزان کارها و فعاليتهايتان را کاهش دهيد و هيچگاه خود را بيش از حد خسته نکنيد.
4- آزمايشاتي را که پزشک صلاح مي‌داند بطور منظم انجام دهيد تا از بروز مشکلات هر چه زودتر باخبر شويد. اين آزمايشات شامل، آزمايش اندازة گلوز ( قند) خون و ادرار است و شما مي توانيد خودتان با تهية يک دستگاه تشخيص قند خون تست نواري ادرار در خانه و يا باکنترل پزشکتان در آزمايشگاه اين آزمايشها را انجام دهيد. انجام اولتراسونوگرافي و آمينوسنتز در طول بارداري نيز براي مادران ديابتي بسيار مهم است. هنگام زايمان نيز بايد از لحاظ ادرار ، ميزان ضربان قلب جنين و معمولاً PH خون جنين و تشخيص نحوة قرار گرفتن و اندازة جنين و همچنين ميزان باز شدن ( ديلاتاسيون) سرويکس کنترل لازم انجام گيرد.
5- در انجمن و گروه زنان ديابتي شرکت کنيد. هم حاملگي و هم ديابتي مي‌تواند در زندگي ايجاد آشفتگي نمايد. مشورت با متخصصان و کساني که مشکل شما را دارند مي تواند کمکتان کرده و بتوانيد بر هر دوي اين مشکلات غلبه کنيد.
احساس اينکه شما تنها کسي نيستيد که دچار اين مشکل شديده‌ايد حتي مي‌تواند موجب بالا رفتن توانايي شما در رعايت رژيم غذايي و کنترل دقيق خطرات بارداري شود. اگر محل اجتماع اين گروه را در شهرتان نمي‌شناسيد مي‌توانيد از پزشکتان در اين رابطه کمک بخواهيد.
6- با زايمان زود هنگام موافقت کنيد. اگر آزمايشات نشان دادند که کودک از لحاظ اندازه بسيار بزرگ شده و يا جفت رو به فساد گذاشته است، ايجاد درد زايمان بروش مصنوعي و يا انجام عمل سزارين مي‌تواند زندگي شما و کودکتان را نجات بخشد.          اِدِم
تورم پاها براثر تجمع آب يکي از عوارض شايع بارداري است، بخصوص در روزهاي گرم تابستان. اگر چه اين حالت باعث دردسر است اما اغلب موردي براي نگراني وجود ندارد با اين حال ادم را به پزشکتان گزارش دهيد تا آنرا بررسي کند.
براي کاهش ادم مي توانيد از جورابهاي ساپورت ( تنگ و چسبان) استفاده کنيد، هنگام استراحت بروي پهلوي چپ خوابيده و پاهاي خود را بالاتر از سطح بدن قرار دهيد. سعي کنيد بمدت طولاني يکجا نايستيد يا ننشينيد. به جريان خون کمک کنيد و به اين منظور هر چند ساعت حدود ده تا بيست دقيقه قدم بزنيد و کفشهاي راحتي بپوشيد که پاي شما را تحت فشار قرار ندهد.
ممکن است که با ديدن مايع اضافي، فکر کنيد که ديگر نبايد بميزان آب بدنتان بيافزائيد. اين تصور کاملاً درست است اما براي رسيدن به اين منظور، بايد بميزان زيادي آب بنوشيد تا به کليه‌ها کمک کنيد که آب اضافي بدنتان را دفع کنند.
ادم هميشه دليل موجهي براي حذف نمک ار رژيم غذايي نيست اما شما هم نبايد از نمک بميزان زيادي مصرف کنيد. از خوردن غذاهاي پرنمک نظير چيپس و گوشتهاي نمک سود خودداري کنيد.
ممکن است بروز ادم نشانه‌اي براي مسموميت حاملگي باشد. علائم اولية اين بيماري تورم پاها، افزايش ناگهاني وزن و علائم ثانويه شامل تورم دستها و صورت، سردرد، سرگيجه و ديدن نقاط سياه در برابر چشم، تهوع، استفراغ، و يا درد شکمي است.
اگر شما يک يا چند مورد از اين علائم را همراه با ادم مشاهده کرديد و يا اگر ادم پاهاي شما به مدت بيش از بيست ساعت طول کشيد، فوراً پزشک خود را با خبر کنيد.                                                                                                              آندومتريوز
آندومتريوز وضعيتي است که ندرتاً و آن هم در جامعه‌اي ديده مي‌شود که زنان در سن پائين باردار مي‌شوند. اما امروزه که باداري و بچه‌دار شدن اغلب در سن 20 تا 30 سالگي صورت مي گيرد، احتملا بروز اين بيماري باز هم کمتر شده است. در اين بيماري بافت ديوارة زهدان ( آندومتر ) درون قسمتهاي مختلف محفظة شکم رسوب مي‌کند اما اغلب اين حالت در پشت رحم و روي ليگمانها ديده مي‌شود، گاهي رسوب تا روي روده‌ها يا ساير اندامها از قبيل تخمدان نيز کشيده شده و باعث ايجاد کيست مي‌گردد. اين رسوب بتدريج بروي بافتها ايجاد زخم مي‌کند. نازايي يکي از عوارض اين بيماري است.
اين بيماري را مي‌توان بوسيلة دارو يا جراحي درمان نمود اما جالب اين که اگر زني قادر به بارداري باشد، حاملگي بهترين درمان براي اوست زيرا موجب مي‌شود که رسوب نزول کند و اين بيماري رفع گردد.                                                                    خستگي
«چرا اينقدر احساس خستگي مي‌کنم؟» اين سوال اغلب زنان باردار است زيرا آنها معمولاً زناني هستند که نتوانسته‌اند ميزان معمول انرژيشان را حفظ کنند. گاهي خستگي در طول حاملگي مانند شنل جادويي است که به يکباره روي شما بيندازند، يک ميل غير قابل کنترل براي خواب که نمي‌توانيد حتي يک لحظه در برابر آن مقاومت کرده و تسليم مي‌شويد.
اين احساس شبيه خستگي‌اي نيست که در پايان يکروز پرمشغله، استرس يا بيماري حس مي‌کنيد، اين خستگي قوي‌تر و غير قابل کنترل است. درمان خستگي بارداري بسيار آسان است: بدنيا نياز به جمع‌آوري انرژي دارد، به فرمان طبيعت بدنتان گوش داده و تنها براي 5 دقيقه استراحت کنيد، خستگي و بيحالي از بين رفته و دوباره شاداب خواهيد شد.
هنگاميکه مي‌خوابيد، خون دوباره از ماهيچه‌ها برگشته و علاوه برآنکه آنها را براي کار آمده مي‌کند، ذخيرة خوني رحم را نيز افزايش مي‌دهد بنابراين جنين اکسيژن و مواد غذايي بيشتري دريافت مي‌کند. خواب براي هر دوي شما ( مادر و کودک) سودمند است. مي‌توانيد اينکار را تقريباً در هر فاصله‌اي که بين کارهايتان پيش مي‌آيد، انجام دهيد.
سعي نکنيد قهرمان باشيد، تغييراتي در برنامة عادي زندگيتان بدهيد. خستگي را ناديده نگرفته و چرتهاي کوتاه را به برنامة روزانه‌تان اضافه کنيد، به اندازة کافي استراحت نمائيد تا قادر باشيد کارهاي بيشتري انجام دهيد، شادابتر و خوش خُلق‌تر بمانيد و کنترل بيشتري نسبت به روحيات و کارهايتان داشته باشيد. اين خوابهاي کوتاه خستگي را از شما دور کرده و در برابر بيماريهاي مقاومتان مي‌کند.
هنگام کار، اگر شرکت يا مغازه‌اي متعلق به خودتان داشته باشيد، مي‌توانيد وقفة کوتاهي براي استراحت در نظر بگيريد. در اتاقتان را براي مدتي حدود يکربع بسته، پاهايتان را روي ميز قرار دهيد و چشمانتان را بر هم بگذاريد. برخي از شرکتها و کارخانجات نيز فرصت کوتاهي را براي استراحت کارمندان خود، پس از نهار يا صبحانه در نظر گرفته‌اند که فرصت خوبي براي چرت زدن است. زني که جايي براي انيکار نداشت، قسمتي از وقت نهار را براي صرف غذا و قسمتي را براي استراحت در اتومبيلش اختصاص داده بود. مي‌توانيد هنگام بازگشت به خانه بجاي تاکسي از اتوبوس استفاده کنيد و تا زمان رسيدن، کمي چرت بزنيد. طبيعتاً اين عمل تنها زماني امکان‌پذير است که شما صندلي براي نشستن پيدا کرده باشيد اما هنگاميکه بارداري شما مشهودتر شود، پيدا کردن صندلي در اتوبوس راحتتر خواهد بود. جوانمردي هنوز نمرده است!
اگر در خانه اوقات خود را با فرزندانتان مي‌گذرانيد، مي‌توانيد همراه با آنها کمي چرت بزنيد اگر بچه‌ها ميلي به خواب نداشتند، منتظر فرصتي باشيد که آنها با يکديگر در اتاقشان مشغول بازي شوند ( يا در اتاق شما)، حالا زمان چرت زدن است و يا از همسرتان بخواهيد از آنها براي مدتي مراقبت کند تا شما کمي بخوابيد.
اگر شبها کمي زودتر به رختخواب رفته و زنگ ساعت را براي مدت کوتاهي جلوتر بکشيد کمک بزرگي به خود کرده‌ايد. اگر قادريد، مقدار ساعات کاري خود را در روز کاهش دهيد. يک يادداشت از دکتر مبني براينکه شما نياز به استراحت بيشتري داريد، خطاب به رئيستان مي‌تواند کمکتان کند.
گاهي خستگي ممکن است بدليل احتياج بدنتان به مواد مغذي باشد، هنگام بروز اين حالت مقداري آب پرتقال و يا يک برش ميوه ميل کنيد. وعده‌هاي مختصر اما مغذي را هنگام رفتن به سر کار با خود برداريد تا در مواقع لزوم بشما انرژي دهيد.              فيبروئيد
فيبروئيد، تومور خوش خيم رحم است. اين تومورها اغلب در زنان بالاي 30 سال ديده مي‌شود و مي‌تواند مانع بروز حاملگي يا در صورت باردار شدن، موجب سقط جنين يا زايمان زودرس گردد. اما در اغلب موارد زنان مي‌توانند باردار شده و بارداري را نيز تا آخرين مرحله به پايان برسانند.
گاه هورمونهاي حاملگي فيبروئيد را تحريک کرده و موجب بزرگ شدن آن مي‌شوند، در اين حالت اغلب در نقطه‌اي که ذخيرة خوني فزوني يافته است، رحم بتدريج دچار فسار مي‌گردد. در اين هنگام فيبروئيد موجب درد شده و ممکن است پزشک دستور بستري در بيمارستان را دهد اما اين بيماري در هنگام بارداري ندرتاض منجر به جراحي مي‌شود.
فيبروئيد مي‌تواند موجب انقباضات جدي و فعال رحمي پس از تولد کودک شود، بدليل انقباضات، ميزان خونريزي دورة نفاس بسيار زياد شده و براي مادر خطرناک خواهد بود. اين حالت بندرت پيش آمده و يک پديدة کاملاً غير طبيعي است. بيشتر زنان مبتلا به فيبروئيد داراي هيچ گونه عارضه‌اي در دورة نفاس نيستند.                                                                                  دردکشالة ران
هنگامي رخ مي‌دهد که ليگمانهاي گرد توسط رحم بزرگ و سنگين کشيده شوند. اين درد خصوصاً در سه ماهة سوم بسيار شايع است.                                                                                                                                                      تغييرات موها
در طول بارداري، موها بيشتر چرب مي شوند و ممکن است نياز به شستشوي بيشتري داشته باشند. موها همچنين بنظر بيشتر و ضخيم‌تر مي‌آيند زيرا به دليل تغييرات هورموني موهاي کهنه و قديمي بميزان کمتري از سر مي‌ريزند اما اين خوشي زودگذر است زيرا چند ماه پس از زايمان هورمونها به حالت عادي بازگشته و موهاي قديمي شروع به ريزش مي‌کنند و حتي ممکن است هنگاميکه راه آب حمام از مو پوشيده مي‌شود، وحشت‌زده شويد. نگران نباشيد، طاس نخواهيد شد، آرايشگر خود را در جريان قرار دهيد تا موقتاً روشي را به شما بياموزد که موهايتان را بيشتر نشان دهد. در صورتي که ريزش موهايتان خيلي زياد است با يک پزشک متخصص مشورت کنيد.                                                                                                              سردرد و سرگيجه
سردرد خفيف در طول بارداري بسيار شايع است و ممکن است بر اثر فشار کاري باشد. اين درد را علامتي براي رسيدن زمان استراحت بدانيد، دراز کشيده و دستمال خيس و سردي روي پيشاني خود قرار دهيد. سر درد فوراً ناپديد خواهد شد. در صورت لزوم مي‌توانيد استامينوفن مصرف کنيد اما هيچگاه از آسپرين استفاده نکنيد. در ماههاي اول آبستني آسپرين مي تواند مانع رشد جنين و در ماههاي آخر مي‌تواند باعث بروز درد زايمان و زايمان زودرس گردد. آسپرين همچنين مي‌تواند با هورمون پروستاگلاندين تداخل کرده و مانع عمل آن گردد. آسپرين گاه مانع لخته شدن خون شده و مي‌تواند منجر به خونريزي شود.
سرگيجه نيز مانند سردرد گاه بدليل کمبود استراحت در روز است. ممکن است زماني احساس سرگيجه کنيد که بلافاصله از حالت خوابيده، بايستيد. براي جلوگيري از بروز اين حالت ابتدا کمي بنشينيد، سپس به آرامي برخاسته و بايستيد.
سردرد يا سرگيجه گاه بدليل گرسنگي بوجود مي‌آيد، در اين صورت براي رفع سردرد قبل از اينکه احساس گرسنگي موجب شود قند خون پائين بيايد، مقداري غذا بخوريد.
حالت ضعف، سردردهاي مکرر و سرگيجه هاي راجعه را به پزشک گزارش دهيد تا مطمئن شويد که دچار مسموميت حاملگي، فشار خون بالا و يا ساير مشکلات پزشکي نيستيد.                                                                                                        سوزش سردل
احساس سوز در منطقة ازوفاژ ( در حدود منطقة قلب)، بدليل بازگشت اسيد معده است. فشار ناشي از رشد رحم بروي معده باعث مي شود مقداري از اسيد مکرراً بعقب بازگردد.
در هر وعده کمتر غذا بخوريد و تعداد وعده‌ها را در شبانه‌روز افزايش دهيد. هنگام غذا خوردن لقمه‌هاي کوچکتري برداريد و آنرا خوب بجويد تا قبل از رسيدن به معده کمي هضم گردد. غذاهاي سرخ کرده، چرب و روغن‌دار مي‌توانند احساس سوزش را شديدتر نمايند. لباسهاي راحتي بپوشيد که روي معده فشار نياورده و يا فشار وارد بر آن را بيشتر نکند. در شب، هنگام خواب دو بالش زير سرخود قرار دهيد تا اسيد به طرف پائين بريزد، نه بطرف دهانتان.
اگر اين اقدامات مؤثر نبودند از پزشکتان بخواهيد که به شما داروي آنتي‌اسيد بادوز سديم پائين بدهد که در هنگام بارداري نيز کاملاً بي‌خطر است.                                                                                                                                              تغييرات هورموني                                                                                                                                            هورمونهاي حاملگي موجب مي‌شوند که فرد دچار عواطف و احساساتي شود که تاکنون سابقه نداشته است. بهمين دليل هنگام آبستني اخلاق و حوصلة شما گاهي ملايم و گاه تند و عصباني است و همچنين بهمين علت دچار تهوع مي‌شويد، از پستانهايتان کلستروم ترشح مي‌شود و درد زايمان آغاز مي‌گردد حتي اگر زودتر يا ديرتر از موعد مقرر باشد. دانستن آنکه هر هورمون چگونه عمل مي‌کند و يا اينکه چه زماني ميزان آن فروکش مي‌کند، مثلاً در پايان بارداري يا در دورة شيردهي، بسيار اهميت دارد.
بدن زن باردار يک کارخانة هورمون‌سازي است؛ برخي از هورمونها را خودتان مي‌سازيد و برخي ديگر توسط جنين و جفت ساخته مي‌شود. از شروع آبستني و در ادامة آن تا زايمان، بدنتان حداقل شش نوع هورمون پروتئيني، تعدادي هورمون استروئيد شامل پروژسترون، آندروژن و بيش از بيست استروژن مختلف خواهد ساخت.
هر هورمون داراي وظيفة ويژه‌اي است. برخي از هورمونها در ادرار يا خون و يا مايع آمنيوتيک موجود مي‌باشند و مي‌توان با آزمايش تعيين کرد که آيا ميزان آنها کافي هست يا خير؟ ميزان زياد و يا کم از هر هورمون مي‌تواند براي پزشک نشانة بروز مشکلي خاص باشد.
برخي از هورمونها به رشد جنين کمک مي‌کنند و بعضي، پستانها را براي شيردهي آماده مي‌سازند. از اعمال مختلف هورمونها نيز مي‌توان از افزايش سوخت اکسيژن در بدن، بالا بردن دماي بازال بدن، تکرار دفع ادرار و ذخيره‌سازي چربخي در بدن را نام برد. هورمونها همچنين سطح انرژي بدن را کاهش داده و حرکات روده‌اي را کند مي‌نمايد. هورمونهاي حاملگي شبيه به آلات موسيقي در يک سمفوني عمل مي‌کنند، در هنگام نواختن موسيقيف هر ساز صورت نُت خود را دنبال مي کند. لزوماً نبايد خود را با نُتهاي سازهاي ديگر هماهنگ سازد. برخي از هورمونها مانند hcG جزء اولين صداهايي هستند که شنيده مي‌شوند و برخي مانند اُکسي توسين که در هنگام درد زايمان به حداکثر مقدار خود مي رسد از صداهاي آخر هستند اما در نهايت با يکديگر سرود زيبا و هماهنگ تولد را مي‌نوازند.
نگاه به (Human chorionic gonadotropin)hcG بيندازيم تا در يابيد هورمونها چگونه عمل مي‌کنند. hcG نيز مانند ساير هورمونهاي حاملگي چندين نقش بر عهده دارد. ابتدا، تحريک جسم زرد تخمدان براي ترشح بيشتر پروژسترون و تقويت رشد جنين براي هشت تا نُه هفتة اول آبستني تا جفت شکل بگيرد. دوم، اگر جنين مذکور باشد، hcG بشکل‌گيري بيضه‌ها کمک مي‌کند. سوم، عقيده براينست که اين هورمون وظيفة ايمن سازي براي نطفه را نيز بر عهده دارد، يعني باعث مي‌شود بدن مادر تخمک بارور شده را در رحم جايگزين کرده و آنرا مانند يک مادة خارجي پس نزند و د آخر اينکه hcG شکل گيري قشر آدرنال ( کورتکس) را تحريک مي‌کند. غدة درنال يک غدة ترشح کننده است که در بالاي کليه جاي دارد.                                                    انقباض‌هايپوتونيک رحم
در اين حالت گشاد شدن ( ديلاتاسيون) سرويکس و نزول جنين بخوبي صورت نمي‌گيرد و علت آن انقباضات ناکافي رحم است. اگر همه چيز طبيعي و نرمال باشد، مي‌توان انفوزيون اُکسي توسين را براي افزايش انقباضات رحمي انجام داد.              ايمونولوژي دربارداري
در پيوند اندامهايي چون قلب، کليه و شش اغلب عضو پيوند زده پذيرفته نمي‌شود زيرا گيرنده‌هاي بدن نمي‌توانند سودمند بودن اين عضو را از زيان بار بودن يک مادة خارجي تشخيص دهند و بنابراين آن را پس مي‌زنند. اما چگونه است که بدن مادر، جنين که نيمي از آن ماده خارجي بوده و متعلق به پدر است را دفع نمي‌کند؟ تحقيقات جديد نشان داده است که اين امر تنها به اين دليل است که رحم داراي حق انحصاري ويژه بوده و در واقع يک قلمرو منحصر بفرد است. اين اندام وجود جنين را با فعاليت مواد خاصي چون hcG و [Early pregnancy factor]EPE تشخيص مي‌دهد. تئوري‌اي نيز وجود دارد کهع مي گويد سقط خودبخودي، تولد جنين مرده و ناهنجاريهاي جفت بدليل اين بوجود مي‌آيد که سيستم ايمونولوژي بدن زن قدرت تشخيص مواد خارجي از ماده‌اي که ن در آرزوي داشتن آن است را ندارد.
تئوري ديگري نيز بيان مي کند که تولد کودک رخ مي‌دهد زيرا، پس از 9 ماه بدن زن، ديگر بيش از آن تحمل اين مادة خارجي را ندارد، بنابراين اتفاق حيرت‌آوري رخ مي‌دهد: زن، جنيني را دفع مي‌کند که درست در همان هنگام ديگر قدرت زنده ماندن در خارج از بدن او را دارد.                                                                                                                                                سرويکس بي‌کفايت
يکي از کارهاي سرويکس اينست که ورودي کانال توليد را کاملاً بسته نگهدارد تا حاملگي به پايان برسد. گاهي سرويکس قادر نيست در برابر فشار رحم بزرگ، برسته بماند و با دردي ناگهاني باز مي‌شود. اين اتفاق اغلب در ماه چهارم يا پنجم و گاه در سه ماهة دوم موج سقط مي‌شود. در اين خامها، بارداي  را مي‌توان با بخيه‌زدن سرويکس و بستن آن تا انتهاي حاملگي بپايان برد. زدن بخيه اغلب با بيهوشي عمومي صورت مي‌گيرد.                                                                                                   بيخوابي
شايد در يکي از شبهاي سه ماهة سوم، در بستر نشسته و آرزو کنيد که ايکاش مي‌توانستيد مانند ماههاي قبل تا صبح راحت و آسوده بخوابيد. در ماههاي اول بارداري مي‌توانستيد حتي روي لبة يک نيمکت چوبي نيز بخواب رويد اما حالا احساس راحت بودن چندان آسان بنظر نمي‌رسد. هنگاميکه به رختخواب مي‌رويد اما حالا احساس راحت بودن چندان آسان بنظر نمي‌رسد. هنگاميکه به رختخواب مي‌رويد، افکار مختلف بذهنتان هجوم مي‌آورند، آهسته نگاهي به اسامي که براي کودکتان نوشته‌ايد، مي‌اندازيد، نگران هستيد، از کارهايي که بايد در روز بعد انجام دهيد در ذهنتان ليستي تهيه کرده و سعي مي کنيد در برابر چرخيدن بطرف روشنايي چراغ خواب و نوشتن آنها مقاومت کنيد. بروي پهلوي چپ مي‌غلطيد، سپس بروي پهلوي راست، حاضريد هر چه داريد بدهيد اما شب را آسوده بخوابيد، ولي امکان ندارد.
توصية ما اينست: قبل از خواب يک ليوان شير داغ بنوشيد، اينکار مي تواند تا مدتي بشما کم کند. انجام حرکات نرمشي، قبل از خواب مي تواند شما را خسته‌تر کرده و راحتتر بخواب رويد. کيسة آب ولرم يا يک ماساژ آرام نيز مي‌تواند راه حل خوبي باشد. اگر ذهنتان آشفته است، افکارتان را با خواندن کتابهاي مخصوص حاملگي، منحصر کنيد. قبل از اينکه به بستر رويد، ليستي از کارها و برنامه‌هاي روز بعد را تدارک ديده و روي کاغذ بنويسيد.
گاهي بيخوابي بارداري با هيچيک از اين روشها بهبود نمي‌يابد اما شايد اين ناراحتي در واقع برايتان نعمتي باشد زيرا مي‌تواند شما را به بيخوابي عادت دهد. مسلماً در ماههاي اول پس از بدنيا آمدن کودک به اين عادت نياز خواهيد داشت.                      تغييرات کليه
کليه‌هاي شما در دورة بارداري بيشتر کار مي‌کنند. زيرا بايد مايع بيشتري نسبت به قبل دفع کنند چون هم حجم خون افزايش يافته و هم بازده جنين به مواد زايدي که بايد دفع گردند، افزوده شده است.
اگر هر روز به ميزان فرواني آب بنوشيد به کليه‌هاي خود کمک زيادي کرده‌ايد. اغلب زنان داراي کليه‌هاي سالم و فعالي در دورة بارداري هستند اما کساني که قبلاً دچار بيماريهاي کليوي بوده‌اند در بارداري بيشتر مستعد بيماريهايي از قبيل پيلونفريت ( يکنوع عفونت کليوي) خواهند بود.هورمونهاي حاملگي موجب مي‌شوند که ميزناي- لوله‌هايي که کليه به مثانه کشيده شده‌اند – شل و گشاد شوند بدين شکل ادرار داخل يک حوضچة راکد مانده و اين محل جايي براي تجمع باکتريها مي‌شود و عفونت کليوي رخ مي‌دهد. گاه عفونت کليوي مي‌تواند موجب درد زايمان زودرس گردد.
درمان با بستري در بيمارستان و استراحت مطلق آغاز شده و سپس آنتي‌بيوتيکهايي که به جنين صدمه مي‌زند براي بيماري تجويز مي‌گردد.
يکي از مشکلات ديگر کليه‌ها ايجاد سنگهاي کليوي است. عبور اين سنگها در هر زماني دردناک است، بخصوص در دورة حاملگي اين درد شديدتر خواهد شد. قبل از کشف اولتراسونوگرافي، تشخيص سنگهاي کليوي مشکل بود زيرا اغلب پزشکان سنگ را با استفاده از اشعه X تشخيص مي‌دادند که استفاده از آن در طول حاملگي مجاز نيست. امروزه اولتراسونوگرافي مي‌تواند اغلب، اطلاعات کافي از سنگ را بدون استفاده از اشعه در اختيار پزشک قرار دهد. سنگ ممکن است خودبخود دفع شود و يا توسط متخصص اورولوژي ( کليه) خارج گردد.                                                                                                دردهاي ناگهاني پا
اين دردها بطور وحشتناکي آزار دهنده هستند. تصور کنيد، از خواب بيدار مي شويد در حاليکه احساس مي‌کنيد ماهيچة ساق پايتان محکم و سفت شده است؛ درست مانند اينکه تمام روز را در دوي ماراتن شرکت داشته‌ايد. مي توانيد همسرتان را از خواب بيدار کنيد تا فوراض ساق پايتان را ماساژ دهد و يا آنقدر دندانهايتان را محم بهم فشار دهيد تا درد برطرف شود. البته بهتر است درد را تخفيف دهيد، ابتدا ساق پا را راست کرده و سپس به آرامي پا را خم کنيد، در اين حالت پاشنة را بطرف جلو و پنجه را بطرف بالا بگيريد. انجام اين تمرين قبل از رفتن به رختخواب ممکن است از بروز کرامپ پا جلوگيري کند.
اگر کشش و يا ماساژ، درد را تسکين مي‌دهد قبل از خواب از کيسة آب گرم و يا کمپرس حولة ولرم استفاده کرده و کمي پاها را ماساژ دهيد. در صورتيکه درد پا ادامه پيدا کرد پزشک را در جريان قرار دهيد. در برخي از موارد کرامپ پا بدليل وجود يک لختة خوني در رگ پا است (ترمبوفلبيت Thrombophlebitis) و احتياج به مراقبتهاي پزشکي دارد. در اينصورت احتمالاً پزشک بشما دارو داده و دستور استراحت مطلق در رختخواب مي‌دهد( و در موارد بسيار نادر، جراحي).
يکي از شايع‌ترين دلايل بروز کرامپ پا عدم تعادل کلسيم ـ فسفر است و نشان مي‌دهد که احتمالاً شما به اندازة کافي کلسيم به بدنتان برسد. اگر هضم شير برايتان مشکل است و يا آنرا دوست نداريد ممکن است پزشک برايتان داروي حاوي کلسيم تجويز نمايد. اما باز هم توصيه مي‌کنيم از منابع طبيعي کلسيم از قبيل لبنيات ( ماست، پنير) کنسروماهي قزل‌آلا يا ساردين با استخوان، بروکلي و ساير سبزيجات تازة سبز( کلم پيچ، گل کلم، شلغم) استفاده کنيد.                                                    تغييرات کبد
از لحاظ تغييرات کبدي در بارداري مي‌توانيد بوسيلة آزمايش مواد ترشح شده از جفت با خبر شويد. بتدريج که ترشح استروژن افزايش مي‌يابد معمولاً کف دست زنان باردار قرمز شده و احتمالاً علامتهاي اسپايدر ( عنکبوتي) بروي پوست ظاهر مي‌گردد. علامت اسپايدر لکه‌هايي بشکل خطوط قرمز است که در حالت عادي در بدن افراد ديده نمي‌شود مگر اينکه شخص دچار ناراحتي کبدي شده باشند اما در خانمهاي آبستن اين يک حالت کاملاً طبيعي و شايع است.                                                        عدم تحمل در منطقة لگن
در برخي از زنان، بزرگ شدن شکم و رحم فشار زيادي بروي ماهيچه‌هاي لگن اعمال مي کند، فشار زايمان نيز مي‌تواند موجب ضعيف شدن ليگمانها و ماهيچه‌هاي نگهدارندة ساختمان لگن شود، بنابراين گاهي لگن پائين افتاده يا کمي از محل اصلي جابجا ميگردد. سن بالا، توارث، استعمال سيگار و بيماريهايي از قبيل آسم ( تنگي نفس) و ديابت مي‌تواند زنان را نسبت به ابتلاء به اين مشکل مستعدتر سازد. ضعف عضلات لگن و عدم تحمل لگن مي‌تواند باعث بروز چند مشکل شود:
• سيستوسل Cystocele: نزول مثالنه.
• يورتروسل Urethrocele: لغزش کانالي که از مثانه به خارج از بدن منتهي مي‌شود.
• پرولاپس رحم: نزول رحم از ميان راه واژن، که گاهي حتي تا نقطة سرويکس و يا خارج از منطقة رحم نيز پائين آمده و در خارج از واژن نيز احساس مي‌شود.
انتروسل Enthrocele: يکنوع فتق که در آن روده يا پردة صفاقي‌اي که نزول کرده است، پوشيده مي‌شود و بروي واژن فشار مي‌آورد.
رکتوسل: نزول رکتوم ( انتهاي رودة بزرگ) که موجب همجواري قسمت فوقاني آن با ديوار واژينال شده و واژن را بطرف فرج برآمده مي‌کند.
علائم شايع، شامل احساس سنگيني در منطقة لگن، فشار روي مثانه يا روده و بيرون افتادگي ديوارة واژينال هستند. ممکن است هنگام فعاليتهايي که فشار شکمي را افزايش مي‌دهند نظير کشيدگي، سرفه، بلند کردن اجسام و خنده مقدار کمي ادرار تراوش شود، اين حالت بي‌اختياري استرسي دفع ادرار نام دارد.
در وضعيت سيستوسل و يورتروسل، تمرينان کگل (به صفحة مراجعه کنيد) ممکن است با تقويت ماهيچه‌هايي که دفع ادرار را کنترل مي کنند به رفع بي‌اختياري دفع ادرار کمک ند. البته اين تمرينات نمي‌توانند موجب بازگشت زاوية ايجاد شده بين مثانه و رحم شود.
عمل جراحي مطمئن‌ترين روش براي اصلاح مشکلات داخل لگن است. جراحي همچنين بهترين روش براي زني است که ديگر خيال‌باردار شدن ندارد زيرا بارداري پس از جراحي مي تواند دوباره باعث عود مشکل شود.                                                                    مشکلات تنفسي
همچنانکه جنين بزرگتر مي‌شود، حجم رحم نيز افزايش يافته و در قسمت فوقاني به ششها فشار مي‌آورد. ممکن است در روزهاي سه ماهة سوم ديگر نتوانيد براحتي از سربالايي خيابانتان که هميشه آنرا مي‌پيموديد، عبور کنيد. مشکلات تنفسي بانوان باردار لزوماً بشکل تنفس بريده بريده و يا نفس نفس زدن نيست گاهي تنها احساس مي کنيد که تنفس راحت انجام نمي‌شود. کوتاه بودن تنفس به معناي آنست که شما اکسيژن کمتري در بدن داريد. سوخت اکسيژن در بدن در مدت بارداري افزايش مي‌يابد و موجب مي گردد تقاضاي بدن نسبت به اکسيژن نيز بالا رود، نگران نباشيد، آسودگي فراخواهد رسيد. چند هفته قبل از تولد کودک، جنين احتمالاً بطرف پائين لگن مي‌رود و در وضعيت و شکلي قرار مي‌گيرد که براي تولد کودک لازم است. بنابراني فشار روي ششها کاهش خواهد يافت و تنفستان راحتتر صورت مي‌گيرد.                                                    سقط جنين
بسياري از زنان هنگام آبستني راجع به سقط نگرانند، بخصوص در سه ماهة اول که اين مشکل شايعتر است. در بسياري از موارد سقط جنين خيلي زود رخ مي دهد يعني تقريباً در زماني که هنگام شروع قاعدگي است و يا مدتي پس از آن، اين حالت سقط ساب کلينيکال(Subclinical) نام دارد و زن اغلب حتي متوجه حاملگي نمي‌شود و تنها احساس مي کند که خونريزي بيشتري نسبت به معمول داشته است و شايد اين مسئله را بدين شکل توجيه کند که دورة قاعدگي او چند روز ديرتر آغاز شده است، در صورتي که در واقع اين يک آبستني خاتمه يافته است.
آنچه که معمولاً بعنوان سقط جنين شناخته مي‌شود، سقطي است که پس از تشخيص حاملگي رخ مي‌دهد. تقريباً نيمي از تمام سقط جنين‌ها به اين دليل رخ مي‌دهد که رويان ( جنيني که تازه تشکيل شده است.م) غير طبيعي است. سقط در اين مورد در واقع يکراه طبيعي براي جلوگيري از تولد کودکي است که قادر به بقا نيست يا در صورت تولد سلامت آن شديداض در مخاطره خواهد بود.
اگرچه سقط جنين مي‌تواند در برخي موارد به نفع مادر باشد اما در کل وقوع اين حادثه براي مادر به منزلة پايان يافتن آرزوها و روياهاي او، حداقل در اين مقطع از زمان است و اين تجربه مي‌تواند بروي حاملگي‌هاي بعدي ني زتأثير سوء گذاشته و به آبستني بعدي نيز پايان غم انگيزي بدهد. اما سقط جنين لزوماً به معناي حاملگي‌هاي ناموفق در دفعات بعد نيست و بسياري از زنان مي‌توانند بدنبال يک سقط جنين، بارداري موفق و تولد کودکي طبيعي و سالم داشته باشند.
در اينجا از چند عامل منحصر بفرد که احتمال بروز سقط جنين را افزايش مي‌دهد، نام مي‌بريم:
• نقص ارثي: عدم تعادل هورموني و يا بيماريهايي چون هر پس و ساير بيماريهاي مقاربتي قابل انتقال و بيماريهاي سيستميک. اين عوامل مي‌توانند بوسيلة کشت، مطالعات آنتي‌بادي و آزمايشات مختلف خون براي تشخيص اندازة هورمونها، کشف شوند. بيماريهاي عفوني اغلب بوسيلة آنتي‌بيوتيکها ريشه کن مي‌شوند. آشفتگي هاي هورموني نظير اختلال غده تيروئيد نيز مي‌تواند با دارو درمان شود. طبيعي نبودن اندام هاي توليد کننده چون نقص ديوارة رحم( يک اختلال مادرزادي که در آن رحم با يک ديواره به دو قسمت تقسيم مي‌شود.) زخمها، چسبندگي ( سندرم آشرمان)، يا يک رحم مسئله‌دار با علائم فيبروئيد با آزمايشات مربوط به رحم و با ابزارهايي مانند هيستروسکوپ تشخيص داده مي‌شوند. هيستروسکوپ نه تنها براي تشخيص اين قبيل مشکلات بکار مي‌رود بلکه مي‌توان بوسيلة آن برخي از اين مشکلات را رفع نمود. بطور مثال، گاهي پزشک با اين وسيله مي‌تواند سپتوم( ديوارة غير عادي داخل رحم) و فيبروئيد را از رحم جدا کند. زخمها و سندرم آشرمان نيز يکي از دلايل عمدة نازايي هستند.
فيبروئيد، تومور خوش خيم رحم است و مي‌تواند موجب سقط جنين شود. اين بيماري نيز بوسيلة هيستروسکپ يا اولتراسونوگرافي تشخيص داده مي‌شود. فيبروئيد تحت جلدي ( که در ديوارة رحم نفوذ مي‌کند) را مي‌توان بوسيلة ابزاري که به هيستروسکوپ متصل مي‌شود، تراشيد.
• سن بالاي مادر ( و احتمالاً پدر): اين عامل نيز مي‌تاند خطر سقط جنين را افزايش دهد.
• سرويکسي که در برابر فشار و سنگيني رحم قادر به بسته ماندن نيست: حالتي که ممکن است در آن بارداري بپايان نرسد و آنرا بنام سرويکس بي‌کفايت مي‌شناسيم. احتمالاً در اين حالت در سه ماهه دوم يا سوم، سقط بوجود خواهد آمد. درمان شامل استراحت کامل در بستر، بستن سرويکس با زدن بخيه‌‌هاي جراحي تا پايان ترم حاملگي و انجام مراقبتهاي دارويي براي جلوگيري از بروز انقباضات رحمي است.
• استعمال سيگار: دخانيات نه تنها موجب افزايش خطر سقط مي‌شود بلکه ممکن است موجب تولد کودک کم وزن، مشکلات تنفسي کودک و ساير اختلالات جسمي گردد.
علائم هشدار دهندة سقط جنين: در صورتي که شاهد يک يا هر دوي اين علائم بوديد، فوراً بپزشک اطلاع دهيد.
• خونريزي واژينال: با توجه به اينکه آيا بشکل لک بيني است؟ رنگ آن صورتي يا قهوه‌اي است؟ و يا خونريزي شديد است يا خير؟
• دردهاي کرامپي شکم: و اينکه آيا همراه با خونريزي است يا خير؟                                                                                      نوسانات خلق و خوي
اين مسئله همواره به معنواي تولد يک کودک نارس نيست اما استفاده از داروهايي چون ريتودرين مي‌تواند درد زايمان زودرس را متوقف کند و در برخي موارد استراحت مطلق در بستر نيز به تنهايي موثر خواهد بود. تشخيص فوري براي درمان درد زايمان و زودرس بسيار مهم است و اين امر نيز تنها با معاينات منظم در زمان بارداري ميسر مي‌باشد. شما بايد هرگوه انقباض را هر چه زودتر به پزشک گزارش دهيد، در صورت لزوم پزشک دستور بستري در بيمارستان را خواهد داد.
از زايمان زود هنگام بايد تا جائيکه ممکن است اجتناب کرد زيرا جنين در ماه نهم از هر لحظه ماندن در رحم سود مي‌برد. يک متخصص کودکان مي‌تواند نوزاد را حتي در ماه هفتم بارداري نيز زنده نگهدارد اما همواره امکان بروز مشکلات تنفسي براي ششهاي يک جنين نارس وجود خواهد داشت.                                                                                                            ناسازگاري Rh
عامل رزوس(Rh) يکي از اجزاء تشکيل دهندة خون در بسياري از افراد است اما برخي ديگر فاقد آنند، داشتن يا نداشتن Rh روي سلامت اثري نخواهد داشت، مشکل زماني بروز مي کند که شما Rh منفي باشيد ( يعني خونتان فاقد Rhباشد) و جنين داراي Rh مثبت ( ژني که از پدر به ارث برده است)، بدن شما Rh جنين را بعنوان يک مادة خارجي فرض کرده و با آن به جنگ مي‌پردازد. نبرد با جنين توسط ساخته شدن آنتي‌بادي انجام مي‌گيرد، اين آنتي‌باديها از جفت گذشته و گلبولهاي قرمز خون جنين را ويران مي‌کنند و جنين دچار کم خوني شديد و يا حتي مرگ مي‌شود. يرقان ( زردي) نيز براثر نابودي گلبولهاي قرمز خون جنين ايجاد مي‌گردد.
زن Rh منفي معمولاً در اولين بارداري دچار مشکلي نيست اما هنگام زايمان کودک اول ممکن است مقداري از خون جنين وارد جريان خون مادر شود، بدن مادر در اين حالت متوجه ورود ماده خارجي شده و سپس با هر حاملگي ديگري، آنتي‌بادي‌هاي دوباره عليه خون جنين ساخته مي‌شوند و سلولهاي قرمز آنرا تخريب مي‌کنند.
تزريق داروي روگام [(Rhogam) Rhesus gammaglobin] در دورة بارداري، به پيشنهاد پزشک و در 72 ساعت پس از تولد کودک با Rh مثبت، گلبولهاي قرمزي را که از جنين در بدن مادر باقي مانده است نابود کرده و مادر ديگر آنتي‌بادي‌اي بر عليه گلبول قرمز خون کودک نخواهد ساخت. حتي اگر آنتي‌بادي ساخته شده باشد، چندين روش پزشکي وجود دارد که زنان با Rhمنفي را قادر مي‌سازد تاکودکاني سالم بدنيا آورند. آزمايش مايع Rh و خون زن‌باردار مي‌تواند تعيين کند که آيا آنتي‌بادي در بدن مادر ساخته شده و به چه ميزان در بدن مادر وجود دارد همچنين در آمينوسنتز، با ارزيابي مايع آمنيوتيک مي‌توان تعيين کرد که آيا جنين از آنتي‌بادي متأثر شده است يا خير. انجام بموقع زايمان ممکن است هنگام تولد، به اندازه‌اي از گلبولهاي قرمز خون جنين را حفظ کند که خطري براي او پيش نيايد. اگر جنين کم خون شده باشد مي تواند قبل از تولد کودک و در رحم انتقال خون را انجام داد. پس از تولد نيز تزريق خون با Rh منفي مي‌تواند زندگي کودک را نجات بخشد.                                                                      روبلا (سرخجه)
امروزه اغلب کودکان در برابر روبلا از طريق تزريق واکسن ايمن مي‌شوند اما بسياري از بزرگسالان هيچگاه دچار اين بيماري نشده و يا در برابر آن واکسينه نگرديده‌اند. اگر شما نيز جزء اين گروه هستيد بهتر است قبل از اينکه تصميم به باردار شدن بگيريد، خود را در برابر اين بيماري ايمن نمائيد، اينکار بايد حداقل سه ماه قبل از شروع آبستني صورت گيرد.
اگر تقريباً از باردار شدنتان مطمئن شده‌ايد و همچنين نمي‌‌دانيد که آيا در برابر روبلا مصون هستيد يا خير، پزشک در اين اولين معاينة قبل از زايمان، آزمايش مايع سرخجه را انجام خواهد داد. نتيجة منفي مي‌تواند بدين معني باشد که شما در برابر اين بيماري ايمن نيستيد، بايد بسيار هوشيار باشيد و در هر محلي که احتمال قرار گرفتن شما در برابر اين بيماري وجود دارد، دوري کنيد. بدليل اينکه سرخجه مي‌تواند موجب بروز نقصهاي مادرزادي شود.
پس از اينکه زايمان انجام شد حتماً خود را در برابر سرخجه واکسينه نمائيد و بياد داشته باشيد که پس از انجام واکسيناسيون حداقل به مدت 3 ماه بايد از حامله شدن خودداري کنيد.                                                                                                      افزايش بزاق دهان
ممکن است متوجه شده باشيد که در طي دورة بارداري بنظر مي‌رسد غدد بزاقي شما بي‌وقفه ترشح مي‌کنند. افزايش بزاق يک مسئلة دردسرساز و اغلب موجب ايجاد حالت تهوع در بارداري است اما در کل مشکل عمده‌اي ايجاد نمي‌کند. اگر اين حالت شما را بيش از حد آزار مي‌دهد با پزشکتان مشورت کنيد.                                                                                    دردهاي سياتيک
اين درد که بشکل تيزو شديد از پائين باسن شروع شده و بسمت پاها کشيده مي‌شود، بدليل فشار رحم روي عصب سياتيک است.
مي‌توانيد از بروز اين درد بوسيلة تغيير وضعيت نشستن خود، بطور متناوب، جلوگيري کنيد. اين منطقه را گرم ( اما نه داغ) نگهداريد و براي اينکار از حوله يا کيسة آبگرم استفاده کنيد. چند بار در روز به پشت خوابيده و زانوها را بالا ببريد. با يک پزشک مشورت نمائيد تا مطمئن شويد اين دردها براثر بيماري ديسک که باعث ايجاد يک فشار پايدار و دائمي بروي عصب مي‌گردد، نيست.                                                                                                                                                                  بيماريهاي مقاربتي قابل انتقال (STDs)
بسياري از زنان مبتلا، از وجود اين بيماريها در خود آگاه نيستند، بيماريهايي از قبيل (Human immunodeficiency virus)HIV عامل بيماري ايدز، گنوره (سوزاک) يا سيفليس. برخي از اين بيماريها مي توانند درون بدن بمدت طولاني باقي مانده و بدون هيچ علامت ظاهري، همچنان موجب بيماري باشند. اين بيماريهاي خفته در زنان که مي‌توانند براحتي موجب انتقال آن به جنين شوند، اهميت ويژه‌اي دارد. اگر بهر دليل اطمينان داريد که شما و يا همسرتان در معرض ابتلا به اين بيماريها قرار گرفته‌ايد، حتي اگر چندين سال از آن گذشته باشد به پزشکتان اطلاع دهيد تا آزمايشات لازم را انجام داده و شما را از عدم ابتلا به اين بيماريها مطمئن سازد. خجالت نکشيد، مسلماً پزشک اولين باري نيست که چنين موردي را مشاهده مي‌کند.
اگر آزمايشات مبني براين باشد که شما به عاملهاي بيماريهاي مقاربتي آلوده‌ايد، دربارة عوارض و درمان اين بيماريها با پزشک مشورت کنيد. در اينجا چند عامل عمده را برايتان بر مي‌شماريم:
• Chlamydia، کلاميديا: اين بيماري مي‌تواند از مادر به جنين منتقل شود. به اين دليل از پماد اريترومايسين و يا هر دارويي که پزشک صلاح بداند استفاده مي‌شود تا چشمان کودک در برابر عفونت محفوظ بماند.
• سيتومگالوويروس (C                                                                                                                                             تغييرات پوست
در ميان زنان باردار تنها شما نيستيد که از پوست برافروخته و قرمز خود شکايت داريد. بهتر است در اين روزها بيشتر به مراقبت از پوست خود بپردازيد. پوست از درون شما خبر مي‌دهد. هر سالاد تازه‌اي که مي‌خوريد، هر شبي که زودتر به بستر مي‌رويد، هر روحيه‌اي که پس از پياده روي يا شنا بدست مي‌آوريد، هر ليوان آب يا شيري که مي‌نوشيد و در هر جلسة مذهبي و عبادتي که شرکت مي‌کنيد، مي‌تواند به درخشندگي و سلامت پوستتان کمک کند.
در اينجا ليستي از مشکلات پوستي و نحوة مقابله با آن را آورده‌ايم:                                                                                 جوش، لک، خشکي، يا چربي بيش از اندازة پوست: اين مشکلات در اغلب خانمهاي باردار ديده مي‌شود. مي‌توانيد با مراقبت دقيق از پوستتان با اين مشکلات مبارزه کنيد:
آرايش صورت را هر شب قبل از خواب با نوعي شيرپاکن ملايم يا روغن بچه پاک کنيد، پوست را تميز نگهداريد و                             کنترل ادرار
فشار روي مثانه براثر وزن جنين تنها يکي از دلايل تکرر ادرار در خانمهاي آبستني است و عموماً در ماههاي اول بارداري که جنين داراي وزن زياد نيست، فاکتور مهمي محسوب نمي‌گردد. در اوايل بارداري تکرر ادرار بيشتر بدليل هورمونها ايجاد مي‌شود، علاوه بر اين حجم خون شما افزايش يافته و بدنتان مايع بيشتري براي دفع خواهد داشت، مواد دفعي سلولهاي جنين نيز بکل مواد دفعي بدن شما افزوده شده است.
افزايش دفع ادرار اگرچه موجب دردسر است اما دردناک نيست. در زمان بارداري ادرار بايد روشن بوده و حاوي خون نباشد. اگر شما با احساس درد هنگام دفع ادرار و يا ادرار خون آلود مواجه شديد، فوراً بپزشک اطلاع دهيد. شايعترين عفونت دستگاه ادراري در آبستني سيستيت ( عفونت مثانه cystitisم.) است که مي‌تواند با داروهايي که به جنين صدمه نمي‌زند، درمان شود.
برخي از زنان باردار، بخصوص آنهايي که براي چندمين بار است که حامله شده‌اند، احساس بي‌اختياري دفع ادرار استرسي دارند؛ در اين افراد مقدار کمي ادرار هنگام سرفه، خنده، خم شدن يا ورزش از مثانه تراوش مي‌شود. اگرچه اين حالت موجب دردسر است اما قابل اصلاح مي‌باشد. از پزشک خود بخواهيد تا نرمشهايي را به شما آموزش دهد که موجب قوي‌تر شدن ماهيچه‌ها در منطقة مثانه مي‌شود از ميان اين تمرينها مي‌توانيم به تمرينات کگل Kegel اشاره کنيم:
هنگاميکه در حال دفع ادرار هستيد، ماهيچة مثانه را منقبض کنيد تا ريزش ادرار براي يک لحظه متوقف شود سپس دوباره اجازه دهيد ادرار خارج شود. اين تمرين را هر زماني که دفع ادرار را انجام مي‌دهيد، تکرار کنيد حتي اين تمرين را بشکل عادت براي خود در آوريد تا همواره اين ماهيچه‌ها قوي باقي بمانند. اين تمرينها همچنين براي محکم و قوي شدن ماهيچه‌هاي واژن نيز مؤثرند.
اين ورزشها به اغلب خانمها کمک کرده و معمولاً پس از زايمان اين مشکل کاملاً رفع مي گردد اما اگر اين مشکل باز هم وجود داشت ممکن است انجام يک جراحي ساده لازم باشد، بدين شل مي‌توان گردن مثانه را بطرف بالا   کشيد تا در جاي مناسب قرار گيرد.                                                                                                                                                               ضعف رحم

اين ناراحتي در واقع بمعناي عدم انقباض رحم پس از زايمان است که موجب خونريزي پس از زايمان مي‌گردد. اغلب خونريزي در قسمتي که جفت رشد کرده است، رخ مي‌دهد. خونريزي را مي‌توان با دارو معالجه نمود، اين داروها موجب مي‌شوند رحم منقبض شده و خونريزي قطع گردد. تزريق خون نيز در صورت لزوم انجام مي‌گيرد.                                                                  عفونت و ترشح واژينال
ترشح واژينال در زمان بارداري افزايش مي‌يابد، ترشح موکوسي شکل هيچ مسئله‌اي ندارد اما اگر ترشح داراي بوي نامطبوع است و همراه با سوزش، خارش و قرمزي و تورم ديده مي‌شود و يا اگر ترشح چرک آلود، کف مانند و زرد رنگ و يا سفيد و پنيري شکل است احتمال اينکه شما بيکي از عفونتهاي شايع دوران بارداري مبتلا شده باشيد، زياد خواهد بود. عفونتهايي از قبيل کانديديا و يا عفونت قارچي ( مونيلياز moniliasis) داراي اين علائم هستند. سعي نکنيد اين بيماريها را بدون مشاورة پزشک درمان کنيد. پزشک مي‌تواند نوع عامل عفونت را تشخيص داده و سپس پماد يا داروي مناسب را تجويز نمايد. داروهايي که پزشک تجويز خواهد نمود به جنين صدمه‌اي نمي‌زند و علاوه بر آن درد را نيز تسکين خواهد داد.                                      واريس
اين بيماري در صورتي بروز مي کند که دريچه‌هاي وريدهاي پا درست عمل نکرده و به خون اجازه دهند تا بسمت عقب جريان يابد. بدليل تجمع خون، مناطق آبي رنگي روي پا بوجود مي‌آيد که واريس نام دارد، حاملگي از جمله عواملي است که فشار زيادي روي پاها وارد مي‌کند. واريس مي‌تواند موجب لخته شدن خون و انفلاماسيون (Inflammation) شود. لختة خوني ممکن است از جا کنده شده و درون سيستم گرشد خون بحرکت بپردازد، اين حالت بسيار خطرناک است. اگر اين لختة خوني دروني شش جايگزين گردد، به آن امبلوس Embolusگفته مي‌شود. هرگاه واريس برنگ قرمز درآمد يا سفت شد و يا زخم گرديد، فوراً پزشک را مطلع سازيد. لخته‌هاي خوني در رگهاي بالاتنه مي‌توانند بسيار خطرناک باشند.
براي تسکين درد واريس مي‌توانيد از جورابهاي مخصوص واريس (که تا بالاي زانو نباشد) استفاده کنيد. در طول روز براي چند دقيقه پاها را بالاتر از سطح بدن قرار داده و دراز بکشيد، براي مدت طولاني نايستيد يا ننشينيد تا خون در قسمت پائين پا تجمع پيدا نکند. اگر شغل شما بشکلي است که ناچاريد براي مدت طولاني ايستاده و يا بنشينيد، راهي بيابيد تا در طول اين مدت بتوانيد براي زمان کوتاهي راه برويد، حتي اگر اين مسير، فاصلة بين ميز تا در اتاقتان باشد. هر زمان که توانستيد کمي بنشينيد، پاها را روي چهارپايه، ميز يا صندلي کنارتان قرار دهيد و تا جائيکه مي‌توانيد پاها را بلند کنيد تا خون بطرف قلب برگردد.

مقاله‌های مشابه

یکنواخت شدن زندگی همسران

یکنواخت شدن زندگی همسران

گروه روانشناسی سپیدار تحت نظر دکتر محمد ترکمان اگر از روزمرگی خسته شده اید، خوشحال نیستید، انگیزه کافی برای زندگی ندارید و غم و اندوه شما را فرا گرفته وقتش رسیده که برای ایجاد تغییراتی در زندگی تان تلاش کنید. هنگامی که شما در یک رابطه شروع به ناسازگاری میکنید، احتمالا...

بیشتر بخوانید
تعریف و انواع عشق ناکام

تعریف و انواع عشق ناکام

گروه روانشناسی سپیدار تحت نظر دکتر محمد ترکمان عشق و فقدان دو روی یک سکه هستند؛ بی‌تردید هر رابطه‌ای با مرگ یا جدایی خاتمه می‌‌یابد و تجربه عشق به رویارویی اجتناب ناپذیر فقدان می‌انجامد. افراد در سراسر زندگی خود عشق و فقدان را تجربه می‌کند. هر چند فقدان عموماً به از...

بیشتر بخوانید

شما هم به جمع ۱۰۰,۰۰۰ مشترک خبرنامه‌ ما بپیونید

0 دیدگاه

یک دیدگاه بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.