کودک از مادر جدا مي‌شود با درجه حرارتي پايين‌تر از محيط رحم و وارد محيط جديد مي‌شود و ناگزير است از هواي خارج تنفس کند . در برابر وضع جديد بي‌تاب شده و گريه سر مي‌دهد . فرض بر اين است که احساس امنيت او به خطر مي‌افتد و نيازمند به مهر و نوازش و دلجويي است . مادر با پذيرش او در آغوش گرفتن و دلجويي کردنش عاليترين صفات انساني را به او منتقل کرده و دل او را از عشق به زندگي سرشار مي‌سازد . خوردن شير براي بچه لذت بخش است و تغذيه کودک  طفل اولين تجربه زندگي خود را از راه آن به دست مي‌آورد و جهان و پديده‌هاي آن را از راه مادر يعني کسي که به او شير مي‌دهد مي‌شناسد .