تقريباً همه کودکان داراي يک دوره بد غذا و بهانه ‌گير هستند. بهانه‌گيري و بدغذايي در کودکان ممکن است نشانه بيماري و يا در اثر دندان درآوردن و دردناکي لثه‌ها باشد. کودکان بزرگ‌تر خيلي زود ياد مي‌گيرند که انداختن غذا بر روي زمين و يا بازي با غذا- به جاي خوردن آن- باعث تحريک بزرگ‌تر و عکس‌العمل آنها خواهد شد.
1) به ياد داشته باشيد که هيچ کودکي درصورتي که غذا در دسترسش باشد. خود را گرسنه نگه نمي‌دارد.
2) به ياد داشته باشيد که هوس‌ها و بهانه‌گيري‌هاي غذايي براي هميشه باقي نمي‌مانند. فقط براي يک لحظه يا يک دوره هستند!
3) يک تقويم غذايي داشته باشيد. اگرچه ممکن است غذاي کودک خيلي متنوع نباشد. اما شايد حس کنيد که ماست، موز و سيب را بيشتر از آنچه که شما فکر مي‌کنيد، خورده است. همچنين ممکن است بفهميد که بيشتر از حد معمول شير و يا ميان‌وعده به کودک داده‌ايد. يادداشت برنامه غذايي کمک مي‌کند تا بدانيد چه چيزهايي به او داده‌ايد و چه چيزهايي در تغذيه او کم بوده است.
4) با والدين ديگر صحبت کنيد. معمولاً مشکلات وقتي مطرح مي‌شوند. آسان‌تر حل مي‌شوند. همچنين با اين همفکري‌ها، به تجربيات و راه‌حل‌هاي‌گرانبهايي دست مي‌يابيد.
5) در صورت مشاهده بهانه‌گيري، آرام باشيد و غذاي خورده نشده را آرام و بدون سروصدا، از دسترس کودک خارج کنيد.
6) به وقت خوردن غذا توجه کنيد: آيا تلفن هميشه بي‌موقع زنگ مي‌زند؟ آيا کودک هنگام صرف غذا، بيش از حد خسته است؟
7) هميشه وزن کودک را کنترل کنيد. به اين ترتيب هرگونه کاهش وزن او، زيرنظر شما خواهد بود.
8) در صورت مشاهده بدغذايي و يا بهانه‌گيري، با پزشک کودکتان و يا يک مشاوره تغذيه مشورت کنيد تا دليل بهانه‌گيري و بدغذايي او را بدانيد.