تجدد و نوطلبی در نوجوانان

يکي از ويژگي‌هاي دوره جواني، گرايش به تجدد و نوگرايي است. جوانان شيفته‌ي سبک‌هاي نوين در روزگار خود هستند گرچه گرايش به وسايل و روش‌هاي نو و تجددطلبي امري طبيعي در جوانان است اما جوانان عزيز بايد در نظر داشته باشند که به نام تجدد و نوگرايي و تنوع‌طلبي، در مدگرايي افراط نکنند و بايد به اين مسأله مهم توجه داشته باشند که حس‌ نوگرايي را نبايد در «اصول ثابت» زندگي دخالت دهند، بلکه اين نوع گرايش در حد طبيعي خود بايد در امور متغير زندگي باشد، نه در امور ثابت و جاويد.1