هدف رشته زيست شناسی:
هدف اين شاخه به وجود آوردن زمينه هاي مساعد براي شناخت علوم جانوري، برقراري ارتباط صحيح آن با ساير علوم و در نتيجه تربيت كارشناساني است كه قابليت درك و حل مسائل بنيادي علوم جانوري را داشته و به جنبه هاي كاربردي آن آشنا باشند. داوطلبان ورود به اين شاخه بايد در دروس زيست شناسي، فيزيك، شيمي و رياضي دبيرستان قوي باشند. اهميت اين شاخه با توجه به نياز علوم پزشكي، بخشهاي تحقيقاتي و آموزشي و موزه ها و باغهاي وحش به كارشناس و محقق در شاخه علوم جانوري به خوبي مشخص مي شود. جانورشناسي، حشره شناسي و زيست شناسي مولكولي، فيزيولوژي جانوري و … از جمله دروس تخصصي اين شاخه مي باشند.
اگر جانوران را نشناسيم، نمي توانيم پي به ارزش و اهميتشان ببريم. همين عدم شناخت است كه باعث مي شود براي حفظ آنها اهميتي قائل نباشيم و صرفاً براي كام جويي به شكار يا حفظ آنها مبادرت ورزيم.
هدف اصلي اين رشته شناخت دقيق و دقيق تر جانوران و مسائل مربوط به آنان است.
ماهيت:
اهميت شناخت جانوران و خواص آنها را بهتر است با يك مثال روشن كنيم. امروزه، استفاده از مواد شيميايي براي كنترل آفات راه درستي نيست. چون اين مواد تعادل اكولوژي محيط زيست را برهم مي رنند. در حالي كه با شناخت گونه هاي حشرات شكارچي مي توان بسياري از آفات مثل حشرات مضر را از بين برد. در اين ميان مي توان به كفش دوزك ها اشاره كرد كه امروزه كاربرد بسياري در اقتصاد كشاورزي آمريكا دارند و يا مگس هاي مفيد كه از شته ها تغذيه مي كنند. پس علوم جانوري و شناخت جانوران از ابعاد مختلف داراي فوايدي است كه شناخت جنبه هاي سلامت زندگاني و صرفه جويي اقتصادي او بعد بسيار ساده آن مي باشد.
گرايش هاي مقطع ليسانس:
علوم جانوري خود يكي از گرايش هاي رشته زيست شناسي است. اما اين گرايش سه بخش اصلي دارد: 1- جانورشناسي يا بيوسيستماتيك 2- فيزيولوژي جانوري اعم از حيواني و انساني 3- بافت شناسي و جنين شناسي جانوري
بسياري از گرايش هاي زيست شناسي وابسته به علوم جانوري هستند. براي مثال يك محقق علوم سلولي و مولكولي تا با يك جانور و وضعيت زيستي آن آشنا نباشد نمي تواند روي سلول آن كار كند.